Mapy, przewodniki
Wyszukiwarka
Kalendarz imprez
Subskrypcja

Nowe wydawnictwa
  • 2022-12-27 22:28

    Pierwszy rozdział podsumowuje burzliwy rozwój polityczny na szczeblu gminnym, w którym zaszło tak wiele zmian, że zwykły obywatel nie jest w stanie ich wszystkich zapamiętać. Inne rozdziały dotyczą przemysłu, budownictwa, transportu, handlu, zdrowia i spraw społecznych. Książkę zamyka traktat o kulturze i edukacji, ze specjalnymi rozdziałami poświęconymi zoo i ogrodowi botanicznemu. Ostatnia część książki poświęcona jest sportowi, ochronie przyrody oraz symbolowi Liberca – Ještědowi.

  • 2022-11-18 11:42

    Źródła i literatura dotyczące pionierów narciarstwa w Karkonoszach i Górach Izerskich do początków XX stulecia są skromne. Najważniejszy zbiór ze Szklarskiej Poręby - wiodącego wówczas ośrodka sportów zimowych – gminne archiwum, zaginął wiosną 1945 r. Podstawowe informacje dotyczące pionierskich lat białego szaleństwa znajdują się na szczęście w przyczynkarskich opisach dokonań karkonoskich narciarzy z przełomu wieków XIX i XX, notatkach prasowych oraz na marginesach monografii

  • 2022-11-15 12:29

    Zbiór opowiadań jest przyczynkiem nie tylko do historii Przesieki i Karkonoszy, będzie też znakomitym źródłem wiedzy dla miłośników tego regionu. Pisanie Mariusza pewnie wejdzie do kanonu modnej ostatnio „literatury górskiej”. Tym bardziej, że autor pokazuje góry nie od strony zdobywcy, tylko „zwykłego zjadacza chleba”, który swoje życiowe losy związał na zawsze z Karkonoszami. Przez to pisanie przebija coś, co Zbigniew Piotrowicz nazwał sudeckością

  • 2022-07-07 12:37

    Miłośnicy Sudetów nie mogą narzekać na brak dobrych map, tak potrzebnych do wędrówek po górach. Co rusz pojawiają się na rynku wydawniczym kolejne wydania, co pozwala nam mieć nadzieję, że dostajemy poprawione i aktualizowane na bieżąco mapy. Co jakiś czas pojawiają się w ofercie poszczególnych wydawnictw także całkiem nowe opracowania. Z taką sytuacją mamy właśnie do czynienia z krakowskim wydawnictwem Compass

  • 2022-06-30 10:33

    Każdy Polak słyszał o Nysie Łużyckiej, rzece wyznaczającej zachodnią granicę naszego kraju, ale mało kto zastanawia się, skąd ten przymiotnik „łużycka” w jej nazwie. W powszechnym przekonaniu z Niemcami sąsiaduje na tym odcinku Dolny Śląsk. Nic bardziej mylnego! Po obu stronach granicy na Nysie leżą Łużyce — prastara kraina, przed z górą tysiącleciem zasiedlona przez czwarty, obok Polaków, Czechów i Słowaków, naród zachodniosłowiański — Serbów Łużyckich

Które z n/w pasm jest Twoim ulubionym?
Sonda
Wizyt:
Dzisiaj: 7Wszystkich: 13077866

Jagodna

kota: 977 m
fundator: GGV
konstrukcja: drewniana
wysokość: 17 m
otwarta: 22 sierpnia 1909 r.
zniszczona: przed 1935 r.

 

     Jagodna stanowi wydłużony masyw rozciągający się na przestrzeni 6,5 km między Przełęczą Spaloną a Przełęczą nad Porębą. Kulminacja Jagodnej (977 m) stanowi też najwyższy punkt Gór Bystrzyckich. Wschodnie jej zbocza opadają stromo ku Rowowi Górnej Nysy, natomiast od zachodu masyw skłania się łagodnie ku malowniczej dolinie Dzikiej Orlicy. Większość góry jest gęsto zalesiona, z wyjątkiem partii szczytowych, na których wiatrołomy odsłoniły widoki, głównie na wschód, w kierunku Krowiarek, Gór Złotych i Masywu Śnieżnika. Można je oglądać idąc szlakiem niebieskim prowadzącym grzbietem masywu.
 
     Ze względu na mało wybitny charakter szczytu i pokrycie lasem, góra długo nie przyciągała uwagi turystów ani kuracjuszy z pobliskiego Długopola Zdroju. Sytuacja zmieniła się gdy w 1909 r. działacze Kłodzkiego Towarzystwa Górskiego (GGV) wznieśli na szczycie 17-metrową drewnianą wieżę widokową, która przetrwała do lat 30. XX w. W 1938 r. oddano do użytku szosę trawersującą wschodni stok Jagodnej, część nie ukończonej tzw. Autostrady Sudeckiej. Prowadząca z Dusznik Zdroju przez Zieleniec, Lasówkę, Przełęcz Spaloną i Gniewoszów do Międzylesia droga jest jedną z najbardziej widokowych szos w Sudetach.
 
     Do 1589 r. grzbiet Jagodnej tworzył zachodnią granicę hrabstwa kłodzkiego, przesuniętą następnie do jej podnóża, w dolinę Dzikiej Orlicy, oddzielającej Góry Bystrzyckie od Orlickich. W 1740 r. rozłożone po obu stronach rzeki wsie podzieliła granica państwowa, która istnieje tu do dziś, choć zmieniły się państwa i ich mieszkańcy. Dawniej gęsto zaludniona dolina stanowi dziś jeden z najdzikszych zakątków Sudetów. Na porośniętych bujnymi łąkami brzegach meandrującej rzeki zobaczyć można porosłe trawą ruiny rozległych dawniej miejscowości, z których pozostały niewielkie, w większości letniskowe osady po obu stronach granicy. 

  • Dodaj link do:
  • facebook.com
 

Komentarze

Komentarz
Facebook