Mapy, przewodniki
Wyszukiwarka
Kalendarz imprez
Subskrypcja

Nowe wydawnictwa
  • 2020-05-22 08:28

    Krakowskie wydawnictwo Compass coraz śmielej poczyna sobie na sudeckim rynku wydawniczym i właśnie zaproponowało kolejne wydanie mapy Gór Stołowych. Kolejne, bo to już trzecia  edycja opracowania kartograficznego, obejmującego najpopularniejszy wśród turystów obszar leżący na ziemi kłodzkiej. Postanowiliśmy przyjrzeć się mapie nieco bliżej…

  • 2020-05-15 10:10

    Karkonosze. Spacerownik ilustrowany to w moim zamyśle ksiązka inna niż dotychczasowe przewodniki i albumy fotograficzne poświęcone tym górom. Opisując i ilustrując zdjęciami spacery po karkonoskich szlakach, starałem się pokazać piękno polskich i czeskich Karkonoszy, a także przekazać nieco wskazówek praktycznych. Piszę o miejscach bardzo popularnych i tych mniej znanych, choć równie atrakcyjnych. Od ponad pół wieku jestem nieuleczalnie zakochany w Karkonoszach

  • 2020-05-15 10:08

    Celem niniejszej pracy jest przedstawienie historii wsi Żelazno po 1945 r., a przede wszystkim losów jej mieszkańców, którzy od ponad siedemdziesięciu lat tworzą lokalną społeczność. W literaturze przedmiotu, dotyczącej losów ziemi kłodzkiej oraz jej powojennej historii, nie ma opracowania, które byłoby poświęcone jedynie dziejom tej wsi. Przedmiotem analizy jest okres od wczesnych lat powojennych po transformację ustrojową w 1989 r.

  • 2020-05-15 10:02

    Kolejny numer czasopisma "Sudety" przynosi jak zwykle szereg ciekawych artykułów, które z pewnością zainteresują miłosników Sudetów. Między innymi przeczytać w nim mozna o rytualnym sanatorium w Kudowie-Zdroju, Teplickim Skalnym Mieście, o Theodorze Fontane i jego związkach z Karkonoszami, a także o granitowym sercu Polski i uzdrowisku jak Bad Gastein...

  • 2020-05-12 15:05

    "Podróżnicy w Górach Olbrzymich" to pionierska publikacja: zbiór blisko czterdziestu relacji podróżniczych z Karkonoszy i Gór Izerskich, obejmujących okres od końca XVII do początku XX wieku. Tłumacz i autor zbioru pominął obszerne nieraz opisy przyrody, wybierając fragmenty opisujące spotkania z ludźmi, realia społeczno-gospodarczo-kulturowe, perypetie turystyczne, szczegóły życia codziennego minionego świata “Gór Olbrzymich”

Które z n/w pasm jest Twoim ulubionym?
Sonda
Wizyt:
Dzisiaj: 7371Wszystkich: 5066483

Jagodna

kota: 977 m
fundator: GGV
konstrukcja: drewniana
wysokość: 17 m
otwarta: 22 sierpnia 1909 r.
zniszczona: przed 1935 r.

 

     Jagodna stanowi wydłużony masyw rozciągający się na przestrzeni 6,5 km między Przełęczą Spaloną a Przełęczą nad Porębą. Kulminacja Jagodnej (977 m) stanowi też najwyższy punkt Gór Bystrzyckich. Wschodnie jej zbocza opadają stromo ku Rowowi Górnej Nysy, natomiast od zachodu masyw skłania się łagodnie ku malowniczej dolinie Dzikiej Orlicy. Większość góry jest gęsto zalesiona, z wyjątkiem partii szczytowych, na których wiatrołomy odsłoniły widoki, głównie na wschód, w kierunku Krowiarek, Gór Złotych i Masywu Śnieżnika. Można je oglądać idąc szlakiem niebieskim prowadzącym grzbietem masywu.
 
     Ze względu na mało wybitny charakter szczytu i pokrycie lasem, góra długo nie przyciągała uwagi turystów ani kuracjuszy z pobliskiego Długopola Zdroju. Sytuacja zmieniła się gdy w 1909 r. działacze Kłodzkiego Towarzystwa Górskiego (GGV) wznieśli na szczycie 17-metrową drewnianą wieżę widokową, która przetrwała do lat 30. XX w. W 1938 r. oddano do użytku szosę trawersującą wschodni stok Jagodnej, część nie ukończonej tzw. Autostrady Sudeckiej. Prowadząca z Dusznik Zdroju przez Zieleniec, Lasówkę, Przełęcz Spaloną i Gniewoszów do Międzylesia droga jest jedną z najbardziej widokowych szos w Sudetach.
 
     Do 1589 r. grzbiet Jagodnej tworzył zachodnią granicę hrabstwa kłodzkiego, przesuniętą następnie do jej podnóża, w dolinę Dzikiej Orlicy, oddzielającej Góry Bystrzyckie od Orlickich. W 1740 r. rozłożone po obu stronach rzeki wsie podzieliła granica państwowa, która istnieje tu do dziś, choć zmieniły się państwa i ich mieszkańcy. Dawniej gęsto zaludniona dolina stanowi dziś jeden z najdzikszych zakątków Sudetów. Na porośniętych bujnymi łąkami brzegach meandrującej rzeki zobaczyć można porosłe trawą ruiny rozległych dawniej miejscowości, z których pozostały niewielkie, w większości letniskowe osady po obu stronach granicy. 

  • Dodaj link do:
  • facebook.com
 

Komentarze

Komentarz
Facebook