Mapy, przewodniki
Wyszukiwarka
Kalendarz imprez
Subskrypcja

Nowe wydawnictwa
  • 2020-06-04 11:46

    Na rynku księgarskim ukazała się nowa książka Hannibala Smoke’a, zatytułowana „Cicha apokalipsa. Zrujnowane pałace Dolnego Śląska”. Dwa poprzednie dzieła, w których autor opisał nieistniejące pałace Dolnego Śląska oraz zrujnowane obiekty w stolicy Dolnego Śląska cieszyły się tak dużym zainteresowaniem, że i kolejna książka z pewnością będzie bestsellerem.

  • 2020-05-22 08:28

    Krakowskie wydawnictwo Compass coraz śmielej poczyna sobie na sudeckim rynku wydawniczym i właśnie zaproponowało kolejne wydanie mapy Gór Stołowych. Kolejne, bo to już trzecia  edycja opracowania kartograficznego, obejmującego najpopularniejszy wśród turystów obszar leżący na ziemi kłodzkiej. Postanowiliśmy przyjrzeć się mapie nieco bliżej…

  • 2020-05-15 10:10

    Karkonosze. Spacerownik ilustrowany to w moim zamyśle ksiązka inna niż dotychczasowe przewodniki i albumy fotograficzne poświęcone tym górom. Opisując i ilustrując zdjęciami spacery po karkonoskich szlakach, starałem się pokazać piękno polskich i czeskich Karkonoszy, a także przekazać nieco wskazówek praktycznych. Piszę o miejscach bardzo popularnych i tych mniej znanych, choć równie atrakcyjnych. Od ponad pół wieku jestem nieuleczalnie zakochany w Karkonoszach

  • 2020-05-15 10:08

    Celem niniejszej pracy jest przedstawienie historii wsi Żelazno po 1945 r., a przede wszystkim losów jej mieszkańców, którzy od ponad siedemdziesięciu lat tworzą lokalną społeczność. W literaturze przedmiotu, dotyczącej losów ziemi kłodzkiej oraz jej powojennej historii, nie ma opracowania, które byłoby poświęcone jedynie dziejom tej wsi. Przedmiotem analizy jest okres od wczesnych lat powojennych po transformację ustrojową w 1989 r.

  • 2020-05-15 10:02

    Kolejny numer czasopisma "Sudety" przynosi jak zwykle szereg ciekawych artykułów, które z pewnością zainteresują miłosników Sudetów. Między innymi przeczytać w nim mozna o rytualnym sanatorium w Kudowie-Zdroju, Teplickim Skalnym Mieście, o Theodorze Fontane i jego związkach z Karkonoszami, a także o granitowym sercu Polski i uzdrowisku jak Bad Gastein...

Które z n/w pasm jest Twoim ulubionym?
Sonda
Wizyt:
Dzisiaj: 9334Wszystkich: 6510667

Jaskinia Północna Wielka

Położenie - Wojcieszów, góra Połom (kamieniołom)
Długość jaskini - 113 m
Głębokość - 31 m
Wysokość otworu - ok. 580 m n.p.m.
Ekspozycja otworu - NNW
Stopień trudności: jaskinia o rozwinięciu poziomym, końcowy korytarz i Sala Dziada ciasne.

Opis dojścia:

     Od stacji kolejowej, kierujemy się w górę ku dobrze widocznemu kamieniołomowi. Dochodząc do niego stajemy nad jeziorem, a z tego miejsca na terenie kamieniołomu widzimy tylko jedną budowlę, kruszarkę na 7 poziomie eksploatacyjnym (jedyny poziom na którym biegnie asfaltowa droga). Można się tam dostać asfaltową drogą biegnącą z Wojcieszowa do kamieniołomu lub stromą ścieżką zaczynającą się po lewej stronie jeziorka. Po kilkunastu metrach za kruszarką, skręcamy w lewo i stromo biegnącą ścieżką przez zarośla docieramy do otworu. Parę metrów nad otworem zaczyna się 8 poziom eksploatacyjny i stoi tam stary betonowy schron (pod ścianą otwór Jaskini Północnej Małej).

Opis jaskini:

     Przez otwór podzielony płytą wchodzimy do dużej sali o charakterze upadowym (20 m szeroka, 6 m wysoka). Po prawej stronie 6 m od otworu znajduje się niewielka salka ok. 4 m długości i 1,5 m szerokości. Dno głównej komory opada ku południowemu wschodowi w głąb jaskini i w tym kierunku rozwijają się dalsze partie. Po kilkunastu metrach, główna sala rozgałęzia się na dwie odnogi, lewą krótszą w której znajduje się wejście do Sali Dziada i prawą dłuższą. Idąc prawą dochodzimy do miejsca w którym komora zwęża się przechodząc w 14-metrowy korytarz zwężający się, zapełniony na końcu namuliskiem. Przy wejściu do tego korytarza znajduje się wykop, dość często wypełniony wodą, po dawnych pracach archeologicznych. Wracając z powrotem do rozwidlenia można także wczołgać się do ciasnej Sali Geografów ok. 5 m długiej, do 0,5 m wysokiej. W lewej odnodze komory w centralnej części znajduje się niewielki 3 metrowy ciasny szybki, który prowadzi do Sali Dziada o upadowym charakterze, będącej niższym poziomem jaskini. Dno jaskini w przeważającej części zalegają duże bloki skalne. Na stropie jaskini zachowały się nieliczne stalaktyty, grzybki naciekowe i drapania. W zimie często można spotkać kolonie nocujących nietoperzy.

Historia poznania:

     Jaskinia odkryta została w 1924 roku w czasie eksploatacji kamieniołomu. Jej ówczesna niemiecka nazwa Witschechohle pochodzi od dyrektora kamieniołomu. Pierwszy splantował i opisał jaskinię Hellmich, który znalazł w niej kawałki czaszki niedźwiedzia jaskiniowego i brunatnego. Następnie w 1935 roku Zotz badał namulisko znajdując kości niedźwiedzie i lwa jaskiniowego, ślady ogniska, a także narzędzia z jaspisu, krzemienia i kwarcu, pochodzące z paleolitu. W 1993 roku grotołazi z Speleoklubu "Bobry" z Żagania przekopali się do Sali Dziada. Po wojnie w jaskini były prowadzone także prace paleontologiczne prowadzone przez Zakład Paleontologii UW.

Andrzej Wjtoń
źródło: Góry i Alpinizm 3(15)/95

 

  • Dodaj link do:
  • facebook.com
 

Komentarze

Komentarz
Facebook