Mapy, przewodniki
Wyszukiwarka
Kalendarz imprez
Subskrypcja

Nowe wydawnictwa
  • 2018-07-13 07:51

    Piechowice, Górzyniec, Michałowice, Pakoszów i Piastów to główni „bohaterowie” zarysu monograficznego Piechowic, wydanego przez Związek Gmin Karkonoskich. Zawartość jest bardzo bogata i obejmuje zarówno fotografie, jak i dokumenty, ludzi i uroczystości. Do publikacji dołączona jest płyta DVD

  • 2018-07-07 17:29

    Przewodnik obejmuje obszar całych Sudetów od Gór Łużyckich po Góry Odrzańskie na terenie Polski, Czech i Niemiec. Składa się z trzech części. Część pierwsza "Oblicze Sudetów" to ogólne informacje fizyczno-geograficzne, historyczne oraz o zagospodarowaniu turystycznym. Część druga to "ABC miejscowości" z obszaru Polski, Niemiec i Czech. Część trzecia Pasma Sudetów to opis szczytów i pasm w układzie fizyczno-geograficznym

  • 2018-04-28 09:46

    Gdy w 1995 roku miałem okazję otrzymać od autora książkę z dedykacją, przeczytałem ją od deski do deski w zaledwie dwa dni. Od tego czasu minęło sporo lat, ukazały się kolejne wydania „Zwyciężyć znaczy przeżyć”, co raz to grubsze, uzupełniane o kolejne rozdziały. Całkiem niedawno, nakładem wydawnictwa Bezdroża ukazało się czwarte wydanie książki, które objętością w niczym nie przypomina już pamiętnej książki w niebieskiej okładce sprzed niemal ćwierć wieku

  • 2018-04-27 07:34

    Wydawnictwo Compass znane było do tej pory przede wszystkim z turystycznych wydawnictw, które swym zasięgiem obejmowały Beskidy i Tatry. Od kilku lat jednak pojawiają się tytuły sudeckie, początkowo nieśmiało, teraz już coraz odważniej. Wśród oferty wydawnictwa mamy między innymi przewodnik po Głównym Szlaku Sudeckim, a także mapy Gór Złotych, Ziemi kłodzkiej, Masywu Śnieżnika i Gór Sowich. Najnowszym produktem jest mapa najwyższego sudeckiego pasma: Karkonoszy oraz Gór Izerskich

  • 2018-04-13 22:11

    Przedstawiamy Wlastimila Hofmana również jako człowieka poezji, w której, jak i w malarstwie, dawał wyraz swemu wewnętrznemu, duchowemu światu. Znaczącą część informacji o życiu artysty dostarczyła korespondencja jego i jego żony, udostępniona przez przyjaciół malarza i zbieraczy a także opowieści mieszkańców Szklarskiej Poręby. Materiał ilustracyjny w większości stanowią zdjęcia rodzinne Hofmanów oraz czarno-białe i barwne reprodukcje znanych i nieznanych obrazów malarza

Wizyt:
Dzisiaj: 1481Wszystkich: 2729737

Zbrodnia wciąż nieukarana

2017-08-30 07:41

     Ta zbrodnia 20 lat temu wstrząsnęła całą Polską. Ania i Robert, wrocławscy studenci, zostali zastrzeleni z zimną krwią na turystycznym szlaku w Górach Stołowych, zaledwie kilkaset metrów od Karłowa. Chłopak został zabity dwoma strzałami w głowę, dziewczyna jednym - między oczy.  Anna Kembrowska i Robert Odżga byli studentami Akademii Rolniczej we Wrocławiu. 15 sierpnia wyszli na szlak. Planowali dojść pieszo na obóz naukowy, którego Anna była organizatorką. Mieli na to trzy dni. 

     Drugą noc (z 16 na 17 sierpnia) spędzili w Dusznikach-Zdroju. To właśnie stamtąd, 17 sierpnia o godzinie 10.00 Ania zadzwoniła z budki telefonicznej do rodziców i powiedziała, że właśnie wyrusza z Robertem do Karłowa. Później ślad po nich zaginął. Gdy następnego dnia nie zgłosili się, na obozie zaczęto się niepokoić i zawiadomiono rodziców Roberta, którzy mieszkali w Międzylesiu. To oni poprosili o pomoc GOPR i policję.

     Rozpoczęły się poszukiwania. 27 sierpnia po godz. 16.00 pies jednego z ratowników GOPR znalazł zwłoki studentów kilka metrów poniżej Narożnika. Wokół unosiła się mdła woń rozkładających się ciał. Leżeli dziesięć metrów od siebie. Oboje mieli ściągnięte do kolan spodnie.

     Podczas sekcji zwłok okazało się, że mają przestrzelone głowy. U Roberta stwierdzono dwa postrzały. Anna zginęła od jednego strzału, między oczy. To było wykonanie wyroku – strzały w tył głowy oraz między oczy. Ktoś zrobił to z pełną świadomością. W odległości około kilometra od miejsca, gdzie leżały ciała, znaleziono plecaki zamordowanych studentów. Zginęły: zegarek z napisem „25 lat ZNP”, własność mamy Anny, aparat fotograficzny Zenit i dziennik dziewczyny. Zginął też namiot, karimaty, dokumenty oraz około 200 zł.

     W sumie przesłuchano kilkaset osób. Tylko w ciągu pierwszych dwóch tygodni ustalono około 100 świadków. Także tych, którzy feralnego dnia słyszeli zabójcze strzały. Według ich zeznań, do zabójstwa doszło między godziną 12.00 a 13.00. Padł strzał, później przeraźliwy krzyk kobiety, po 2-3 sekundach kolejny strzał i kolejny krzyk kobiety. Następnie kilka sekund ciszy i trzeci strzał.

     Dość szybko odnaleziono małżeństwo z Oleśnicy, które nocowało w hotelu Traper w Dusznikach. Właśnie w tym budynku mieli widzieć Anię i Roberta dzień przed ich śmiercią. Studenci pytali o nocleg. Stwierdzili, że jest zbyt drogo i wyszli. Był z nimi mężczyzna, blondyn z włosami do ramion. Miał koszulę w czerwono-czarną kratę i wojskowy plecak. Sporządzono portret pamięciowy blondyna, który towarzyszył studentom. Był opublikowany w prasie, w telewizji, także w Czechach, a przez Interpol również w krajach ościennych. Wpływały różne informacje, ale żadna z nich nie była prawdziwa. Śledczy przyjęli, że gdyby blondyn nie miał związku z zabójstwem, to sam zgłosiłby się jako świadek.

     Policjanci ustalili, że w 1997 roku nie było w Dusznikach zlotu neonazistów. Przyjęto jednak, że mogła tam być grupa przygotowująca taki zlot. Pojawił się też motyw zabójstwa. - Ustaliliśmy, że 17 sierpnia 1987 roku, dokładnie 10 lat przed zabójstwem studentów, w berlińskim więzieniu samobójstwo popełnił Rudolf Hess, ostatni hitlerowski więzień. To zaczęło się łączyć: obozy, blondyn z portretu, ludzie w moro i jeszcze dziesiąta rocznica śmierci Hessa – mówi Janusz Bartkiewicz, emerytowany oficer policji, który przed 20 laty prowadził sprawę. Jego zdaniem wciąż są szanse na rozwiązanie sprawy i złapanie winnych.

Romuald Piela – Gazeta Kłodzka
  • Dodaj link do:
  • facebook.com
 

Komentarze

Komentarz
Facebook