Zaginięcia zawsze się zdarzały. Niektórzy przepadali bez wieści, innych znajdowano martwych, byli i tacy, którzy celowo zacierali za sobą ślady. Waldemar Wilski rozpłynął się w powietrzu podczas swojego wesela. Tropy biegną równolegle przez nieświęte życie Wilskiego, aż komisarz Sonia Kranz znajduje makabryczny dowód, że zaginiony naprawdę mocno wzburzył komuś krew. Dramatyczny przebieg morderstwa wydaje się nieprawdopodobny, ale ponad sto lat temu na tych terenach wydarzyła się podobna historia
Mila uwielbia kilka rzeczy: zapach farb olejnych, niekończące się rozmowy z przyjaciółką, pracę w księgarni, smak słodko-kwaśnych żelków i ciepły brzuch beagle’a o imieniu Zakładka. Ale jest coś jeszcze, co powinniście o niej wiedzieć: najbardziej na świecie kocha Karkonosze oraz wszystko, co można tam znaleźć. No, prawie wszystko! Mila nie znosi nowoczesnych apartamentowców, które nijak się mają do sudeckiej architektury, a jednak rosną w Szklarskiej Porębie niczym grzyby po deszczu
Ukazał się wiosenny numer czasopisma „Sudety”. Bardzo cieszy spełnienie obietnicy redaktora prowadzącego Kamila Piotra Piotrowskiego, który kilka miesięcy zapowiedział cykliczność ukazywania się kolejnych numerów. Jeszcze bardziej cieszy objętość nowego numeru, bo dostajemy do rąk 46 stron ciekawej lektury (poprzedni numer, jak i wiele wcześniejszych były okrojone do kilku, kilkunastu stron mniej). A co dostajemy w numerze 182?
555 zagadek o Górach Stołowych jest próbą zebrania tego, co w Górach Stołowych najciekawsze, wyjątkowe i niepospolite.Jeżeli nigdy w nich nie byłeś, ta książka pozwoli Ci przekroczyć ich granicę i zajrzeć do środka ― do ukrytych tam historii i mrocznych tajemnic. Gwarantuję, że rozdział po rozdziale coraz szerzej będzie się przed Tobą otwierać niezwykły skalny świat, w którym każda piaskowcowa skałka ma w sobie coś wyjątkowego
Opracowanie poświęcone wrocławskiej gastronomii w latach 1957–1970, w którym czytelnik znajdzie informacje o jej strukturze, typach funkcjonujących zakładów oraz ich umiejscowieniu na terenie Wrocławia. Autor pisze również o prowadzonej przez lokale działalności rozrywkowej oraz przedstawia jadłospisy, opisuje też różne problemy z klientelą (gastronomiczne miscellanea). Wszystko to zostało ukazane na tle ówczesnych przemian
Zbigniew Horbowy
Dziś prawdziwych kieliszków już nie ma
Wystawa z okazji przyznania profesorowi Zbigniewowi Horbowemu Nagrody Kulturalnej Śląska Kraju Dolnej Saksonii 2019
Muzeum Miejskie Wrocławia, Stary Ratusz
Wystawa czynna od 17 sierpnia do 29 grudnia 2019
Zbigniew Horbowy – polski artysta, jeden z najwybitniejszych europejskich projektantów szkła, twórca własnej szkoły wzorniczej, pedagog. W tym roku został laureatem prestiżowej Nagrody Kulturalnej Śląska Kraju Dolnej Saksonii, która wręczona zostanie pośmiertnie we wrześniu 2019 roku. Mimo iż nadal przeżywamy rozstanie z tym wyjątkowym projektantem, to pamiętamy także, że zostawił nam rzecz dla artysty najcenniejszą – swoje dziedzictwo, ślad kreatywności, przemyśleń i twórczych wizji. Każdy z nas może je odnaleźć oglądając wspaniałe szkła zaprojektowane przez Zbigniewa Horbowego, nie mające sobie równych nie tylko w polskim wzornictwie.
Zbigniew Horbowy urodził się w 1935 roku w Łanczynie nad Prutem, niedaleko Kołomyi. W 1945 roku rodzina Horbowy osiedliła się w Kargowej na Ziemi Lubuskiej. W 1953 roku Zbigniew Horbowy rozpoczął naukę w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych we Wrocławiu (obecnie Akademia Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta), gdzie zdecydował, że całą swoją karierę zawodową poświęci projektowaniu szkła. W 1959 roku obronił pracę dyplomową, która była pierwszym w historii szkła polskiego pełnym projektem zestawu szkieł stołowych. W tym samym roku rozpoczął pracę w Hucie Szkła Gospodarczego „Sudety” w Szczytnej Śląskiej koło Kłodzka. W 1974 roku z jego inicjatywy uruchomiona została Huta Szkła „Barbara” w Polanicy Zdroju, której objął kierownictwo artystyczne. Od 1978 roku pracował jako projektant w Hucie Szkła ZZG INCO we Wrocławiu. Ze śląskimi hutami współpracował przez 30 lat. W tym czasie dokonał swoistej rewolucji w myśleniu o szkle, doprowadzając do powstania ciekawych i pięknych szklanych form, ale produkowanych na masową skalę jako naczynia użytkowe. Od początku dużo eksperymentował ze szklaną materia i kolorem, szukając równowagi miedzy artystycznym wyrazem a funkcjonalnością. Naczynia zaprojektowane przez Zbigniewa Horbowego charakteryzują się oszczędną formą niemal pozbawioną zdobniczych dodatków, o subtelnych dymnych i ametystowych kolorach. Słynne zastawy stołowe, kieliszki oraz dzbany jego autorstwa do dziś zdobią wiele polskich domów oraz kolekcji muzealnych. Zbigniew Horbowy projektował również wielkoformatowe dekoracje architektoniczne (Wytwórnia Filmów Fabularnych we Wrocławiu, Filharmonia Wrocławska), w tym witraże dla budowli świeckich i sakralnych oraz szkło o charakterze okolicznościowym.
W 1963 roku Zbigniew Horbowy został wykładowcą na Wydziale Ceramiki i Szkła na macierzystej uczelni, w późniejszych latach trzykrotnie był wybierany dziekanem swojego wydziału. W 1989 roku otrzymał tytuł profesorski, jako pierwszy projektant szkła w Polsce. W latach 1999 – 2005 pełnił funkcję rektora ASP we Wrocławiu. Jako projektant Zbigniew Horbowy był autorem kilkudziesięciu wystaw indywidualnych. W 1961 roku jego szkło użytkowe oraz artystyczne zaprezentowało Muzeum Śląskie (obecnie Muzeum Narodowe). Była to pierwsza indywidualna wystawa artysty – szklarza w powojennej Polsce.
Spośród wielu śląskich artystów jest jednym z bardziej rozpoznawalnych w Europie twórców ostatnim półwieczu. W jednym z wywiadów powiedział kiedyś „Szkło kocha się tak, że można się za nie rzucić do pieca”. Zbigniew Horbowy zmarł 17 czerwca 2019 roku w swojej ukochanej Polanicy – Zdroju.
Na wystawie prezentowanych jest ponad 200 szkieł wykonanych według projektu Zbigniewa Horbowego w latach 60-90. Szczególnie zaakcentowane zostały kieliszki, którym artysta poświęcał wiele uwagi i które stały się jego projektowym „znakiem rozpoznawczym”. Szkła pochodzą z kolekcji Muzeum Miejskiego Wrocławia, Akademii Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta we Wrocławiu oraz ze zbiorów prywatnych.
Wystawa płatna – bilety 15/10 PLN
Muzeum w Starym Ratuszu czynne jest od środy do soboty w godzinach 10.00 – 17.00 i w niedzielę od godz. 10.00 do 18.00