Mapy, przewodniki
Wyszukiwarka
Kalendarz imprez
Subskrypcja

Nowe wydawnictwa
  • 2018-07-13 07:51

    Piechowice, Górzyniec, Michałowice, Pakoszów i Piastów to główni „bohaterowie” zarysu monograficznego Piechowic, wydanego przez Związek Gmin Karkonoskich. Zawartość jest bardzo bogata i obejmuje zarówno fotografie, jak i dokumenty, ludzi i uroczystości. Do publikacji dołączona jest płyta DVD

  • 2018-07-07 17:29

    Przewodnik obejmuje obszar całych Sudetów od Gór Łużyckich po Góry Odrzańskie na terenie Polski, Czech i Niemiec. Składa się z trzech części. Część pierwsza "Oblicze Sudetów" to ogólne informacje fizyczno-geograficzne, historyczne oraz o zagospodarowaniu turystycznym. Część druga to "ABC miejscowości" z obszaru Polski, Niemiec i Czech. Część trzecia Pasma Sudetów to opis szczytów i pasm w układzie fizyczno-geograficznym

  • 2018-04-28 09:46

    Gdy w 1995 roku miałem okazję otrzymać od autora książkę z dedykacją, przeczytałem ją od deski do deski w zaledwie dwa dni. Od tego czasu minęło sporo lat, ukazały się kolejne wydania „Zwyciężyć znaczy przeżyć”, co raz to grubsze, uzupełniane o kolejne rozdziały. Całkiem niedawno, nakładem wydawnictwa Bezdroża ukazało się czwarte wydanie książki, które objętością w niczym nie przypomina już pamiętnej książki w niebieskiej okładce sprzed niemal ćwierć wieku

  • 2018-04-27 07:34

    Wydawnictwo Compass znane było do tej pory przede wszystkim z turystycznych wydawnictw, które swym zasięgiem obejmowały Beskidy i Tatry. Od kilku lat jednak pojawiają się tytuły sudeckie, początkowo nieśmiało, teraz już coraz odważniej. Wśród oferty wydawnictwa mamy między innymi przewodnik po Głównym Szlaku Sudeckim, a także mapy Gór Złotych, Ziemi kłodzkiej, Masywu Śnieżnika i Gór Sowich. Najnowszym produktem jest mapa najwyższego sudeckiego pasma: Karkonoszy oraz Gór Izerskich

  • 2018-04-13 22:11

    Przedstawiamy Wlastimila Hofmana również jako człowieka poezji, w której, jak i w malarstwie, dawał wyraz swemu wewnętrznemu, duchowemu światu. Znaczącą część informacji o życiu artysty dostarczyła korespondencja jego i jego żony, udostępniona przez przyjaciół malarza i zbieraczy a także opowieści mieszkańców Szklarskiej Poręby. Materiał ilustracyjny w większości stanowią zdjęcia rodzinne Hofmanów oraz czarno-białe i barwne reprodukcje znanych i nieznanych obrazów malarza

Wizyt:
Dzisiaj: 1138Wszystkich: 2736271

Jaskinia Solna Jama

1. Położenie: Góra Czerniec nad potokiem Gołodolnik (Góry Bystrzyckie)
2. Długość jaskini: 40 m
3. Głębokość: 5 m
4. Wysokość otworu n.p.m.: 585 m
5. Wysokość otworu nad dnem doliny ok. 10 m
6. Ekspozycja otworu: ESE
7. Stopień trudności: jaskinia o rozwinięciu poziomym, końcowe korytarze częściowo lub całkowicie zalane przez wodę.

Opis dojścia:

     Z Gniewoszowa idziemy niebieskim szlakiem do nieczynnego już kamieniołomu, w którym znajduje się otwór jaskini. (Jaskinia zaznaczona na mapach turystycznych).

Opis jaskini:

     Jaskinia powstała w marmurach. Posiada duży sztuczny otwór za którym ciągnie się upadowo szeroki korytarz. Po prawej stronie znajduje się kilka niewielkich wnęk, a w stropie nieduże kominy. Po 10 m korytarz zakręca na zachód. Z lewej strony odchodzi 5 m korytarz stromo wznoszący się do góry, łączący się szczeliną z powierzchnią. Główny korytarz ciągnie się jeszcze ok. 15 m, a następnie przechodzi w wklinowującą się szczelinę. Przy końcu odchodzi od niego z lewej strony niski korytarz zalany wodą, po paru metrach przechodzący w syfon. Z prawej zaś strony korytarz przechodzi w salkę z jeziorkiem. Sala ta łączy się dwoma przejściami (jedno całkowicie zalane, drugie okresowo) z zalanym korytarzem. Korytarz ten przechodzi na zachód w szczelinę, a w przeciwnym kierunku po paru metrach niknie pod wodą (widać dalsze ciągi). W jaskini brak nacieków. Namulisko we wstępnej części składa się z próchnicy wymieszanej z liśćmi, dalej przechodzi w gruz. Głębokość wody do ok. 1,6 m. W jaskini w namulisku jak i w wodzie żyje liczna drobna fauna.

Opis poznania:

     Jaskinia znana była już w XVIII w. Pierwszy opisał ją F. A. Zimermann w 1789 roku. Następnie była wielokrotnie odwiedzana przez licznych zoologów, którzy opisywali jej faunę. Jeszcze w latach dwudziestych XIX w. jaskinię stanowił prosty korytarz dalej zamulony. Dalsze odkrycia nastąpiły najprawdopodobniej w latach trzydziestych. Nie jest takie pewne czy kiedyś jaskinia nie posiadała (być może naturalnego) otworu bliżej koryta rzeki. W jaskini dokonywano także ciekawych odkryć paleontologicznych znajdując kości niedźwiedzia jaskiniowego i rosomaka. W ostatnich latach próbowano nurkować w końcowych korytarzach wydłużając długość jaskini.

Andrzej Wojtoń
źródło: Góry i Alpinizm 3(15)/95
  • Dodaj link do:
  • facebook.com
 

Komentarze

Komentarz
Facebook