Mapy, przewodniki
Wyszukiwarka
Kalendarz imprez
Subskrypcja

Nowe wydawnictwa
  • 2020-06-04 11:46

    Na rynku księgarskim ukazała się nowa książka Hannibala Smoke’a, zatytułowana „Cicha apokalipsa. Zrujnowane pałace Dolnego Śląska”. Dwa poprzednie dzieła, w których autor opisał nieistniejące pałace Dolnego Śląska oraz zrujnowane obiekty w stolicy Dolnego Śląska cieszyły się tak dużym zainteresowaniem, że i kolejna książka z pewnością będzie bestsellerem.

  • 2020-05-22 08:28

    Krakowskie wydawnictwo Compass coraz śmielej poczyna sobie na sudeckim rynku wydawniczym i właśnie zaproponowało kolejne wydanie mapy Gór Stołowych. Kolejne, bo to już trzecia  edycja opracowania kartograficznego, obejmującego najpopularniejszy wśród turystów obszar leżący na ziemi kłodzkiej. Postanowiliśmy przyjrzeć się mapie nieco bliżej…

  • 2020-05-15 10:10

    Karkonosze. Spacerownik ilustrowany to w moim zamyśle ksiązka inna niż dotychczasowe przewodniki i albumy fotograficzne poświęcone tym górom. Opisując i ilustrując zdjęciami spacery po karkonoskich szlakach, starałem się pokazać piękno polskich i czeskich Karkonoszy, a także przekazać nieco wskazówek praktycznych. Piszę o miejscach bardzo popularnych i tych mniej znanych, choć równie atrakcyjnych. Od ponad pół wieku jestem nieuleczalnie zakochany w Karkonoszach

  • 2020-05-15 10:08

    Celem niniejszej pracy jest przedstawienie historii wsi Żelazno po 1945 r., a przede wszystkim losów jej mieszkańców, którzy od ponad siedemdziesięciu lat tworzą lokalną społeczność. W literaturze przedmiotu, dotyczącej losów ziemi kłodzkiej oraz jej powojennej historii, nie ma opracowania, które byłoby poświęcone jedynie dziejom tej wsi. Przedmiotem analizy jest okres od wczesnych lat powojennych po transformację ustrojową w 1989 r.

  • 2020-05-15 10:02

    Kolejny numer czasopisma "Sudety" przynosi jak zwykle szereg ciekawych artykułów, które z pewnością zainteresują miłosników Sudetów. Między innymi przeczytać w nim mozna o rytualnym sanatorium w Kudowie-Zdroju, Teplickim Skalnym Mieście, o Theodorze Fontane i jego związkach z Karkonoszami, a także o granitowym sercu Polski i uzdrowisku jak Bad Gastein...

Które z n/w pasm jest Twoim ulubionym?
Sonda
Wizyt:
Dzisiaj: 2433Wszystkich: 6522041

Jaskinia z Otoczami

1. Położenie: Ołdrzychowice Kłodzkie, lewy orograficzny brzeg Białej Lądeckiej
2. Długość jaskini: 13 m
3. Wysokość otworu: ok. 370 m n.p.m.
4. Wysokość nad dnem doliny: ok. 4 m
5. Ekspozycja otworu: ENE
6. Stopień trudności: jaskinia o rozwinięciu poziomym, ciasna.

Opis dojścia:

     Ze stacji w Ołdrzychowicach Kłodzkich idziemy asfaltową drogą do skrzyżowania. Przed mostem skręcamy w prawo i idziemy dalej w kierunku zakładów przemysłowych ok. 800 m. Od bramy zakładowej skręcamy w lewo i obchodzimy je ścieżką obok ogrodzenia z siatki. Na tyłach zakładu Biała Lądecka rozdziela się za progiem wodnym. Przechodzimy przez most na lewy orograficzny brzeg i tam 10 m przed kaplicą znajduje się otwór jaskini.

Opis jaskini:

     Jaskinia powstała w wapieniach krystalicznych (marmurach kalcytowych) z proterozoiku. Otwór jaskini stanowi wąską szczelinę 0,4 m szerokości i 1,7 m wysokości zwężającą się ku górze. Za otworem szczelina ta opada i po 2 m przechodzi w szerszy ładnie myty korytarz. Tu też następuje skrzyżowanie korytarzy. Na przeciwko wejściowego korytarza znajduje się prawdopodobnie dalsza jego kontynuacja, obecnie ponad 1 m wnęka kończąca się osadami z dużą ilością otoczaków. Z tego miejsca idąc w lewo wchodzimy do niewielkiej salki o wymiarach 2,6 x 1,5 x 0,6 m kończącej się ciasną wnęką biegnącą w kierunku SE, zakończoną osadami. Od skrzyżowania idąc w prawo dochodzimy do drugiej niewielkiej sali 2,0 x 2,1 x 0,6 m, która na końcu przechodzi w niską i ciasną wnękę łączącą się z powierzchnią, bardzo wąską szczeliną. Z sali tej w kierunku W odchodzi 2 m korytarz wznoszący się stromo w górę. Większa część korytarzy jaskini jest zasklepiona osadami. Samo dno jaskini, to młode osady allochtoniczne wymieszane z liśćmi. Jaskinia nie posiada szaty naciekowej. Stanowi najprawdopodobniej były ponor Białej Lądeckiej. W jaskini w okresie jesieni i zimy spotyka się motyle, ćmy, komary, ślimaki, kilka gatunków pająków (3), nietoperze.Historia poznania:

     Jaskinia była od dawna znana okolicznej ludności. Wzmiankę o niej ze zdjęciem otworu zamieścił J. Bieroński w swojej pracy magisterskiej. Jaskinia jak dotąd nie była opisana w literaturze

Andrzej Wojtoń
źródło: Góry i Alpinizm 3(15)/95

 

  • Dodaj link do:
  • facebook.com
 

Komentarze

Komentarz
Facebook