Mapy, przewodniki
Wyszukiwarka
Kalendarz imprez
Subskrypcja

Nowe wydawnictwa
  • 2017-03-18 21:22

    Na dziecięco-młodzieżowym rynku wydawniczym ukazała się nowa książka Michała Wójcika z ilustracjami Wojciecha Ignaciuka pt. „Książęcy grobowiec, czyli Olaf i Lena na tropie” wydana przez Wydawnictwo Druga Noga. Wspominam o niej nie bez przyczyny. W mojej ocenie jest to bowiem świetna propozycja wydawnicza dla młodszych mieszkańców Dolnego Śląska, którzy w szkolnych murach rozpoczęli już przygodę z historią i chcieliby rozwijać swoje zainteresowania

  • 2017-03-18 19:45

    W swojej najnowszej książce, Marek Gaworski zabiera nas w podróż po zamkach i pałacach województwa dolnośląskiego. To jedyne w swoim rodzaju opracowanie pozwala na poznanie licznych rezydencji, z których słynie Dolny Śląsk, a także ziemia kłodzka i wchodząca w skład województwa część Łużyc... Wydawnictwo bogato ilustrowane, także świetnymi zdjęciami wykonanymi z lotu ptaka

  • 2017-03-18 09:31

    Dopiero co minęła połowa marca, a już na półkach księgarskich pojawił się kwietniowy numer npm. Na okładce widok na Połoninę Wetlińską, wewnątrz numeru nie mogło więc zabraknąć tematów bieszczadzkich, ale oprócz tego sporo innych, równie ciekawych rejonów górskich, takich jak Czerwone Wierchy w Tatrach Zachodnich, Beskid Sądecki, Magura Spiska, czy bardziej odległych zakątków: Bali, Portugalia, Chiny… Z tematów sudeckich polecamy tekst Tomasza Rzeczyckiego o Masywie Śnieżnika

  • 2017-03-17 09:32

    "Lisowczycy w Kowarach" to pierwsza z serii książek „Z Biblioteki Ducha Gór”, na którą złożą się publikacje w bardzo przystępny sposób opowiadające o skomplikowanych dziejach, bogatych tradycjach kulturowych i szczególnej baśniowości Sudetów Zachodnich. Jak mawiał Blaise Pascal: Twój dom może ci zastąpić cały świat. Cały świat nigdy nie zastąpi co domu, dlatego też w naszej serii będziemy ten nasz mały dom odsłaniać, zaglądać w jego zakamarki, odkrywać ich tajemnice.

  • 2017-03-13 22:28

    Jizerka i Smědava należą do najpopularniejszych celów turystycznych Gór Izerskich. Znane są praktycznie każdemu, ale o ich dziejach i historiach związanych z ludźmi, którzy tutaj żyli, wie już mało kto. O wartości tych terenów przypomina najnowsza książka Romana Karpaša, którą napisał wraz ze swymi przyjaciółmi. To niewiarygodne, że o dwóch miejscach położonych w sercu gór można zebrać tak wiele opowieści i materiału ikonograficznego, że wystarczyło na okazałą książkę...

Wizyt:
Dzisiaj: 909Wszystkich: 1495842

Jaskinia z Otoczami

1. Położenie: Ołdrzychowice Kłodzkie, lewy orograficzny brzeg Białej Lądeckiej
2. Długość jaskini: 13 m
3. Wysokość otworu: ok. 370 m n.p.m.
4. Wysokość nad dnem doliny: ok. 4 m
5. Ekspozycja otworu: ENE
6. Stopień trudności: jaskinia o rozwinięciu poziomym, ciasna.

Opis dojścia:

     Ze stacji w Ołdrzychowicach Kłodzkich idziemy asfaltową drogą do skrzyżowania. Przed mostem skręcamy w prawo i idziemy dalej w kierunku zakładów przemysłowych ok. 800 m. Od bramy zakładowej skręcamy w lewo i obchodzimy je ścieżką obok ogrodzenia z siatki. Na tyłach zakładu Biała Lądecka rozdziela się za progiem wodnym. Przechodzimy przez most na lewy orograficzny brzeg i tam 10 m przed kaplicą znajduje się otwór jaskini.

Opis jaskini:

     Jaskinia powstała w wapieniach krystalicznych (marmurach kalcytowych) z proterozoiku. Otwór jaskini stanowi wąską szczelinę 0,4 m szerokości i 1,7 m wysokości zwężającą się ku górze. Za otworem szczelina ta opada i po 2 m przechodzi w szerszy ładnie myty korytarz. Tu też następuje skrzyżowanie korytarzy. Na przeciwko wejściowego korytarza znajduje się prawdopodobnie dalsza jego kontynuacja, obecnie ponad 1 m wnęka kończąca się osadami z dużą ilością otoczaków. Z tego miejsca idąc w lewo wchodzimy do niewielkiej salki o wymiarach 2,6 x 1,5 x 0,6 m kończącej się ciasną wnęką biegnącą w kierunku SE, zakończoną osadami. Od skrzyżowania idąc w prawo dochodzimy do drugiej niewielkiej sali 2,0 x 2,1 x 0,6 m, która na końcu przechodzi w niską i ciasną wnękę łączącą się z powierzchnią, bardzo wąską szczeliną. Z sali tej w kierunku W odchodzi 2 m korytarz wznoszący się stromo w górę. Większa część korytarzy jaskini jest zasklepiona osadami. Samo dno jaskini, to młode osady allochtoniczne wymieszane z liśćmi. Jaskinia nie posiada szaty naciekowej. Stanowi najprawdopodobniej były ponor Białej Lądeckiej. W jaskini w okresie jesieni i zimy spotyka się motyle, ćmy, komary, ślimaki, kilka gatunków pająków (3), nietoperze.Historia poznania:

     Jaskinia była od dawna znana okolicznej ludności. Wzmiankę o niej ze zdjęciem otworu zamieścił J. Bieroński w swojej pracy magisterskiej. Jaskinia jak dotąd nie była opisana w literaturze

Andrzej Wojtoń
źródło: Góry i Alpinizm 3(15)/95

 

  • Dodaj link do:
  • facebook.com
 

Komentarze

Komentarz
Facebook