Mapy, przewodniki
Wyszukiwarka
Kalendarz imprez
Subskrypcja

Nowe wydawnictwa
  • 2019-12-22 09:01

    Rok 2019 przyniósł wiele ciekawych pozycji wydawniczych, które wzbogaciły księgozbiory niejednego miłośnika Sudetów. Z pewnością do grona najcenniejszych, najbardziej wartościowych pozycji należy kolejny tom potężnej monografii Gór Izerskich, tym razem z podtytułem „O historii i sztuce do 1813 roku” (O historii a umění do roku 1813). Wydana przez Wydawnictwo RK, książka liczy sobie blisko 460 stron

  • 2019-12-20 09:08

    Towarzysząca wystawie "Willmann. Opus magnum" książka ma odmienny charakter od tych wszystkich - a wydano ich niemało, zwłaszcza ostatnimi czasy - które świadczą o jego ponadprzeciętnym talencie artystycznym. Do tej publikacji zaprosiliśmy tylko niewielu historyków i konserwatorów sztuki, natomiast przede wszystkim zapraszaliśmy profesjonalistów szeroko pojętej nauki i kultury

  • 2019-12-13 11:07

    Jest takie miasto, do którego w 1945 roku przyjechała Triller, Eugenia Triller, i ocaliła je od zapomnienia. O godzinie 11.45 podają tam obiad składający się z błękitnego pstrąga górskiego i tzw. śląskiej bomby, a w eleganckich kieliszkach kołysze się wino Karkonoszy. Miłośnicy wycieczek wyruszają tramwajem z placu Zamkowego do Sobieszowa i dalej pieszo wędrują na zamek Chojnik. Kinomani szturmują salę teatralną „Apollo” ze szklanym świetlikiem na suficie

  • 2019-11-21 22:53

    Zamek Chojnik w Sobieszowie to górska warownia wzniesiona przez książąt piastowskich dla obrony Śląska przed najazdem wrogów. Dziwnym i tragicznym zbiegiem okoliczności przetrwała dokładnie tak długo, jak żywot tego rodu! Ostatni z dynastii Piastów Śląskich zmarł w 1675 roku. W tym samym roku w zamek uderzył piorun, powodując wielki pożar. Warownia nigdy nie została odbudowana przez Schaffgotschów,  jeden z najzamożniejszych rodów na Śląsku

  • 2019-11-19 22:28

    Michael Willmann (1630-1706) był bez wątpienia najwybitniejszym śląskim malarzem, autorem tak znakomitych dzieł jak lubiąski cykl Męczeństw Apostołów czy dekoracja freskowa w kościele pw. św. Józefa w Krzeszowie. W świadomości przeciętnego mieszkańca Śląska wciąż jednak pozostaje on artystą mało znanym, na temat którego często powielane są błędne informacje i obiegowe opinie

Które z n/w pasm jest Twoim ulubionym?
Sonda
Wizyt:
Dzisiaj: 947Wszystkich: 3906736

Jaskinia z Otoczami

1. Położenie: Ołdrzychowice Kłodzkie, lewy orograficzny brzeg Białej Lądeckiej
2. Długość jaskini: 13 m
3. Wysokość otworu: ok. 370 m n.p.m.
4. Wysokość nad dnem doliny: ok. 4 m
5. Ekspozycja otworu: ENE
6. Stopień trudności: jaskinia o rozwinięciu poziomym, ciasna.

Opis dojścia:

     Ze stacji w Ołdrzychowicach Kłodzkich idziemy asfaltową drogą do skrzyżowania. Przed mostem skręcamy w prawo i idziemy dalej w kierunku zakładów przemysłowych ok. 800 m. Od bramy zakładowej skręcamy w lewo i obchodzimy je ścieżką obok ogrodzenia z siatki. Na tyłach zakładu Biała Lądecka rozdziela się za progiem wodnym. Przechodzimy przez most na lewy orograficzny brzeg i tam 10 m przed kaplicą znajduje się otwór jaskini.

Opis jaskini:

     Jaskinia powstała w wapieniach krystalicznych (marmurach kalcytowych) z proterozoiku. Otwór jaskini stanowi wąską szczelinę 0,4 m szerokości i 1,7 m wysokości zwężającą się ku górze. Za otworem szczelina ta opada i po 2 m przechodzi w szerszy ładnie myty korytarz. Tu też następuje skrzyżowanie korytarzy. Na przeciwko wejściowego korytarza znajduje się prawdopodobnie dalsza jego kontynuacja, obecnie ponad 1 m wnęka kończąca się osadami z dużą ilością otoczaków. Z tego miejsca idąc w lewo wchodzimy do niewielkiej salki o wymiarach 2,6 x 1,5 x 0,6 m kończącej się ciasną wnęką biegnącą w kierunku SE, zakończoną osadami. Od skrzyżowania idąc w prawo dochodzimy do drugiej niewielkiej sali 2,0 x 2,1 x 0,6 m, która na końcu przechodzi w niską i ciasną wnękę łączącą się z powierzchnią, bardzo wąską szczeliną. Z sali tej w kierunku W odchodzi 2 m korytarz wznoszący się stromo w górę. Większa część korytarzy jaskini jest zasklepiona osadami. Samo dno jaskini, to młode osady allochtoniczne wymieszane z liśćmi. Jaskinia nie posiada szaty naciekowej. Stanowi najprawdopodobniej były ponor Białej Lądeckiej. W jaskini w okresie jesieni i zimy spotyka się motyle, ćmy, komary, ślimaki, kilka gatunków pająków (3), nietoperze.Historia poznania:

     Jaskinia była od dawna znana okolicznej ludności. Wzmiankę o niej ze zdjęciem otworu zamieścił J. Bieroński w swojej pracy magisterskiej. Jaskinia jak dotąd nie była opisana w literaturze

Andrzej Wojtoń
źródło: Góry i Alpinizm 3(15)/95

 

  • Dodaj link do:
  • facebook.com
 

Komentarze

Komentarz
Facebook