Mapy, przewodniki
Wyszukiwarka
Kalendarz imprez
Subskrypcja

Nowe wydawnictwa
  • 2022-12-27 22:28

    Pierwszy rozdział podsumowuje burzliwy rozwój polityczny na szczeblu gminnym, w którym zaszło tak wiele zmian, że zwykły obywatel nie jest w stanie ich wszystkich zapamiętać. Inne rozdziały dotyczą przemysłu, budownictwa, transportu, handlu, zdrowia i spraw społecznych. Książkę zamyka traktat o kulturze i edukacji, ze specjalnymi rozdziałami poświęconymi zoo i ogrodowi botanicznemu. Ostatnia część książki poświęcona jest sportowi, ochronie przyrody oraz symbolowi Liberca – Ještědowi.

  • 2022-11-18 11:42

    Źródła i literatura dotyczące pionierów narciarstwa w Karkonoszach i Górach Izerskich do początków XX stulecia są skromne. Najważniejszy zbiór ze Szklarskiej Poręby - wiodącego wówczas ośrodka sportów zimowych – gminne archiwum, zaginął wiosną 1945 r. Podstawowe informacje dotyczące pionierskich lat białego szaleństwa znajdują się na szczęście w przyczynkarskich opisach dokonań karkonoskich narciarzy z przełomu wieków XIX i XX, notatkach prasowych oraz na marginesach monografii

  • 2022-11-15 12:29

    Zbiór opowiadań jest przyczynkiem nie tylko do historii Przesieki i Karkonoszy, będzie też znakomitym źródłem wiedzy dla miłośników tego regionu. Pisanie Mariusza pewnie wejdzie do kanonu modnej ostatnio „literatury górskiej”. Tym bardziej, że autor pokazuje góry nie od strony zdobywcy, tylko „zwykłego zjadacza chleba”, który swoje życiowe losy związał na zawsze z Karkonoszami. Przez to pisanie przebija coś, co Zbigniew Piotrowicz nazwał sudeckością

  • 2022-07-07 12:37

    Miłośnicy Sudetów nie mogą narzekać na brak dobrych map, tak potrzebnych do wędrówek po górach. Co rusz pojawiają się na rynku wydawniczym kolejne wydania, co pozwala nam mieć nadzieję, że dostajemy poprawione i aktualizowane na bieżąco mapy. Co jakiś czas pojawiają się w ofercie poszczególnych wydawnictw także całkiem nowe opracowania. Z taką sytuacją mamy właśnie do czynienia z krakowskim wydawnictwem Compass

  • 2022-06-30 10:33

    Każdy Polak słyszał o Nysie Łużyckiej, rzece wyznaczającej zachodnią granicę naszego kraju, ale mało kto zastanawia się, skąd ten przymiotnik „łużycka” w jej nazwie. W powszechnym przekonaniu z Niemcami sąsiaduje na tym odcinku Dolny Śląsk. Nic bardziej mylnego! Po obu stronach granicy na Nysie leżą Łużyce — prastara kraina, przed z górą tysiącleciem zasiedlona przez czwarty, obok Polaków, Czechów i Słowaków, naród zachodniosłowiański — Serbów Łużyckich

Które z n/w pasm jest Twoim ulubionym?
Sonda
Wizyt:
Dzisiaj: 46Wszystkich: 13077905

Którym szlakiem na Borową?

2018-07-11 21:27

     Sapałem jak lokomotywa. Borowa ma wysokość 853 m, a nachylenie zbocza, którym wiódł szlak, było takie, jak w najwyższych partiach Tatr. Podłoże jest tam ziemne, dosyć luźne, więc dobrze trzeba było wybierać miejsca do stawiania nóg. Co chwilę ze znajomą odpoczywaliśmy. Jednak zgodnie uznaliśmy, że pomimo tak trudnego szlaku, warto było wejść na szczyt. W bezpośrednim sąsiedztwie Borowej nie ma góry dorównującej jej wysokością, więc widok w każdym kierunku jest piękny i daleki. 

     Już podczas wchodzenia czarnym szlakiem pojawia się – coraz szersza z każdym metrem, panorama Wałbrzycha. Z wieży widoczne są: Góry Wałbrzyskie, w których znajduje się też Borowa i charakterystyczne dla tego pasma gór, widoczne z wielu miejsc Sudetów i jego pogórza – Chełmiec i Trójgarb, Karkonosze, Góry Suche, Masyw Ślęży, Góry Sowie. 

     Wieża widokowa na Borowej została wybudowana pod koniec ubiegłego roku z funduszy Gminy Jedlina-Zdrój, Gminy Wałbrzych i Starostwa Powiatowego w Wałbrzychu. Interesujący jest jej opis techniczny: "Wieża widokowa to konstrukcja stalowa, skręcana, tworząca kształt hiperboloidy jednopowłokowej o przekroju szesnastokąta". Używając bardziej przystępnego słownictwa, prezentuje się bardzo dobrze i wyróżnia się swoją nieszablonową konstrukcją.

     Na Borową najprościej jest dotrzeć jadąc z Wałbrzycha w kierunku Jedliny-Zdroju drogą nr 381. W Kamieńsku należy skręcić w prawo do Pokrzywianki i zaparkować na końcu drogi. Stąd już blisko do Przełęczy Koziej, na której znajduje się węzeł szlaków. Na Borową z tego miejsca prowadzą dwa szlaki: czarny i czerwony. Ten pierwszy na mapach, które mam, jeszcze nie jest zaznaczony, ale w terenie jest. 

     Znajoma wcześniej mówiła mi, że wejście czarnym jest bardzo strome. Stwierdziłem jednak, że niejednokrotnie chodziłem stromymi szlakami - przecież to są góry, zawsze może zdarzyć się odcinek o dużym nachyleniu. Ponadto zakładałem, że wejdę z jednej strony czarnym, a dla urozmaicenia, aby nie wracać tą sama trasą, zejdę czerwonym z drugiej strony. Te założenia w tym przypadku okazały się nie trafne. Ostre podejście jest długie – to nie byle jaki fragment o dużym nachyleniu, a co prawda las, przez który biegnie szlak jest fajny, to po drodze nie ma nic nadzwyczajnego i pod względem poznawczym trasę tę moim zdaniem można sobie odpuścić.

     Szlak czerwony okrąża Borową i prowadzi na jej szczyt z drugiej strony góry. Jest zdecydowanie bardziej komfortowy. Przez połowę trasy biegnie dobrą, utwardzoną, leśną drogą, a potem ścieżką. Co prawda krótki jej odcinek ma też duże nachylenie, ale i tak idzie się lepiej niż czarnym. Wejście czerwonym to dwa razy dłuższa droga. Jednak jeśli chodzi o czas, to chyba jest taki sam, ponieważ czarnym idzie się bardzo powoli i często trzeba odpoczywać. Wchodząc czerwonym można pokusić się o zejście czarnym. To dobra opcja do rozważenia dla osób, którym lepiej się schodzi niż wchodzi. Jednak nie uczyniłbym tego, gdyby było mokro, bezpośrednio po opadach, bo wtedy chyba się tam nie schodzi, a zjeżdża.

Tomek Nawrot
 

Galeria

  • Dodaj link do:
  • facebook.com
 

Komentarze

  • turystka2018-07-17 21:55

    w ostatnią niedzielę wyszliśmy z Kamionki k. Rybnicy - nowym czarnym szlakiem przez Ptasie Rozdroże. To najkrótsza chyba droga na Borową z pięknymi widokami na G. Suche, tablicą informacyjną... Później schodziliśmy czerwonym a następnie niebieskim w kierunku Jałowca Wlk. 750 m n.p.m. z uroczą platformą widokową skąd piękna panorama przede wszystkim Jedliny. Niestety, zejście niebieskim do doliny Rybnicy jest krótko mówiąc karkołomne. Tego odcinka absolutnie nie polecam a nawet apeluję o modyfikację szlaku.

  • Natt2019-02-16 15:35

    Dzis wybralismy sie szlakiem czarwonym-bardzo przyjemny końcowka czylo wejscie na sam szczyt bardzo wymagajaca. Widoki nie do opisania:) piekny widok na ośnieżoną Śnieżke oraz bliższe wzgórza. Nawet bylo widac Sky Tower:). Pokusiliśmy sie o zejście czarnym szlakiem.... Dramat,dodam ze o tej porze roku zalega tam jesscze roztapiający się śnieg.
    Wiec Pośladki obite równo:p

  • Paweł Rogoziński2019-07-31 11:03

    Na Szeliniec Wielki też podejście nie lada 350 schodów tylko tyle łatwiej1

  • Ula2020-07-09 18:20

    Jak długo wchodzi się czerwonym szlakiem?

  • Alos 2021-07-23 18:18

    Polecam wejście od strony Jałowca. Wchodzilam od miejsca, gdzie zaczyna się szlak czerwony i doszłam do wieży widokowej. Schodziłam kawałeczek czerwonym, zeszłam na czarny, a z czarnego na niebieski i tym niebieskim łagodnie dotarłam do miejsca, z którego wyruszyłam.

Komentarz
Facebook