Mapy, przewodniki
Wyszukiwarka
Kalendarz imprez
Subskrypcja

Nowe wydawnictwa
  • 2017-07-07 13:40

    Szczegółowa relacja opisująca szlak bojowy 6 Armii gen. Władymira Głuzdowskiego i wspierającego ją 7 Korpusu Zmechanizowanego Gwardii od przyczółku malczyckiego do bram Wrocławia. Autorzy, Robert Primke i Maciej Szczerepa,  dzień po dniu, a czasami nawet godzina po godzinie, ukazują przebieg walk w rejonie Malczyc, Środy Śląskiej, Kostomłotów, Kątów Wrocławskich, Kobierzyc, dzisiejszych dzielnic Wrocławia: Leśnicy, Strachowic, Muchoboru Wielkiego, Oporowa i wielu innych miejscowości

  • 2017-07-07 06:57

    Książka Bartłomieja Grzegorza Sali "Drewniane zabytki polskich Karkonoszy" proponuje Czytelnikom spotkanie z szesnastoma obiektami najwyższej grupy górskiej Sudetów w całości lub znacznej części wykonanych w drewnie. Autor skupia się na historii i tradycjach opisanych zabytków, jednocześnie stawiając na zwięzłość przekazu. Niewielka publikacja zaprasza turystów do obejrzenia drewnianych skarbów Karkonoszy i zachęca do zagłębienia się w ich przeszłość

  • 2017-04-06 22:14

    W swojej najnowszej książce, Marek Gaworski zaprasza w podróż w czasie. Śląskie zamki mają bogate dzieje pisane nie tylko przez wydarzenia historyczne, ale również ich właścicieli. W albumie przedstawionych zostało ponad sto rezydencji szlacheckich. Krótki opis (również w języku niemieckim) ilustrowany jest zawsze archiwalnym zdjęciem obiektu, często z jego właścicielami, czy w postaci scenek rodzajowych. Pozycja szczególnie cenna dla miłośników dawnych klimatów...

  • 2017-04-01 21:37

    Przewodnik "Na tropie zaginionego Breslau" to propozycja dla zwolenników nieszablonowego zwiedzania miasta, którzy chcieliby się zapoznać z historią i architekturą Wrocławia, zagłębiając się jednocześnie w świat znakomitych powieści kryminalnych Marka Krajewskiego. Literacki spacer z dreszczykiem będzie okazją do poznania złożonego i wyjątkowego charakteru miasta...

  • 2017-03-26 08:00

    Nie znam drugiej książki, która w tak dojmujący sposób ukazywałaby sprawy ludzi mieszkających u stóp Karkonoszy. Autorka wprowadza nas w środowisko laborantów, a poniekąd i ich przeciwników – medyków, ukazuje nam mechanizmy ich konfliktów, które jak wiemy z historii doprowadziły do całkowitego zniwelowania tych pierwszych. Oto przed naszymi oczami stają dojrzali mistrzowie laboranckiego fachu i narybek szykujący się do przejęcia warsztatów, gdy nadejdzie czas na zmianę

Wizyt:
Dzisiaj: 1602Wszystkich: 1881905

Pogórze Łużyckie - opis pasma

    Rumburk jest naturalnym centrum najbardziej na północ wysuniętego rejonu Czech, dla którego przyjęła się nazwa Worka Šluknovskiego (Šluknovský výběžek). Wypełnia go Przedgórze Šluknovskie (Šluknovska pahorkatina), będące częścią granitowego masywu łużyckiego, jednej z największych granitowych powierzchni w Europie Środkowej. Na zachodzie uskok zachodniołużycki oddziela go od regionu łabskiego, na południu i południowym-wschodzie, wzdłuż załamania łużyckiego, graniczy z osadami czeskiej płyty kredowej, a na wschodzie styka się z krystalinikiem karkonoskim. Podstawowymi skałami budującymi ten region są różne typy granodiorytów i granitów, tworzące stosunkowo niskie i szerokie grzbiety oddzielone szerokimi dolinami. Średnia wysokość n.p.m. waha się w granicach 300-400 m. Ten relief urozmaicony jest kopulastymi wzniesieniami zbudowanymi z trzeciorzędowych skał wulkanicznych, bazaltów lub fonolitów, przewyższającymi okoliczny teren o prawie 300 m (np. Hrazený, 608 m, Partyzánský vrch, 543 m, Vlčí hora, 580 m). 

    Do niższych części regionu dotarł we wczesnym czwartorzędzie lodowiec skandynawski, który, topniejąc, zapełnił doliny piaskami i żwirami, przyczyniając się do obecnego ukształtowania terenu, z niedużymi różnicami wysokości.

    Stara ludowa czeska nazwa „Nizozemí" ,oznaczająca cały teren wcinający się w terytorium Saksonii, nie jest nawiązaniem do Holandii (czes. Nizozemí – Niderlandy). Została wymyślona jako przeciwstawienie „wysokiej ziemi”, leżącej na południe i południowy wschód, z dominantami w postaci Jedlovej (774 m), Pěnkavčího vrchu (792 m) i Luží (793 m).

    W południowej części regionu Przedgórze Šluknovskie oddzielone jest od Gór Łużyckich tzw. przesmykiem łużyckim. Jest to jeden z najważniejszych uskoków w Czechach. Piaskowce osadzone na dnie morza były w mezozoiku lekko wyniesione nad przedgórze, rozłamane i tu i ówdzie przewrócone aż o 90°. W niektórych miejscach z głębokiego podłoża były wywleczone na powierzchnię części starszych warstw (okolice Vápenky koło Doubicy).

    Na obszarze Worka przebiega dział wodny między zlewiskami Morza Bałtyckiego (Mandava) i Północnego (Szprewa i Křinice).

    Warunkom geograficznym odpowiada też klimat. Grzbiety Gór Łużyckich i Łabskich Piaskowców nie dopuszczają wiatru z południa. Dlatego klimat jest tu surowy, o obfitych opadach, surowszy niż na obszarach leżących na tych samych wysokościach w środkowych Czechach. Na przykład wiosna przychodzi tu o 7-14 dni później. Uzasadnione jest zatem określenie „Czeska Syberia”.

    Stosunkowo dobrze zachowany pierwotny wygląd krainy, ukształtowanie terenu i roślinność były przyczyną utworzenia dwóch rozległych obszarów chronionych. Na południowym zachodzie jest to Chráněná Krajinná oblast Labské pískovce, na południu i południowym wschodzie część regionu obejmuje Chráněná krajinná oblast Lužické hory. Ponadto, 1 stycznia 2000 roku, Krásná Lípa stała się siedzibą Parku Narodowego České Švýcarsko.

  • Dodaj link do:
  • facebook.com
 

Komentarze

Komentarz
Facebook