Mapy, przewodniki
Wyszukiwarka
Kalendarz imprez
Subskrypcja

Nowe wydawnictwa
  • 2020-11-26 23:05

    Ukazująca się w roku jubileuszu 75-lecia polskiej administracji we Wrocławiu oraz 75-lecia wrocławskiego środowiska akademickiego książka w popularnonaukowy sposób przybliża powojenne początki funkcjonowania Uniwersytetu Wrocławskiego i ukazuje wysiłek podejmowany w tym zakresie przez Grupę Naukowo-Kulturalną pod przewodnictwem prof. Stanisława Kulczyńskiego

  • 2020-11-10 21:36

    Od lat panuje przekonanie, że w Karkonoszach nie ma regionalnej kuchni. Wszyscy są przekonani, że obecna kuchnia to przepisy pochodzące przede wszystkim z kresów. Myślimy tak dlatego, że spora część mieszkańców naszych terenów to potomkowie przesiedleńców z przedwojennych kresów Rzeczypospolitej. Nie jest jednak tak do końca. Przecież przed II wojną światową Karkonosze zamieszkiwane były przez ludność, która miała swoje przyzwyczajenia kulinarne

  • 2020-11-10 21:15

    „Geostrada Sudecka. Przewodnik geologiczny” jest trzytomową publikacją opisującą wybrane, interesujące pod względem geologicznym, miejsca w Sudetach i na ich przedgórzu. Geostradą Sudecką nazywana jest trasa turystyczna biegnąca od Bogatyni na północnym zachodzie do czeskiej Opawy

  • 2020-10-21 10:26

    Co jakiś czas prezentujemy Wam nowe mapy, które ukazują się na rynku wydawniczym. Dzisiaj o kilku, które wydały w ostatnim czasie wydawnictwa PLAN (wrocławski i jeleniogórski). Na początek o dwóch mapach, które już wcześniej można było kupić, ale teraz są również w coraz popularniejszej wśród turystów wersji wodoodpornej

  • 2020-10-08 07:35

     "Geostrada Sudecka. Przewodnik geologiczny" jest trzytomową publikacją opisującą wybrane, interesujące pod względem geologicznym miejsca w Sudetach i na ich przedgórzu. Geostradą Sudecką nazywana jest trasa turystyczna biegnąca od Bogatyni na północnym zachodzie do czeskiej Opawy na południowym wschodzie

Które z n/w pasm jest Twoim ulubionym?
Sonda
Wizyt:
Dzisiaj: 87Wszystkich: 9726534

Pogórze Łużyckie - opis pasma

    Rumburk jest naturalnym centrum najbardziej na północ wysuniętego rejonu Czech, dla którego przyjęła się nazwa Worka Šluknovskiego (Šluknovský výběžek). Wypełnia go Przedgórze Šluknovskie (Šluknovska pahorkatina), będące częścią granitowego masywu łużyckiego, jednej z największych granitowych powierzchni w Europie Środkowej. Na zachodzie uskok zachodniołużycki oddziela go od regionu łabskiego, na południu i południowym-wschodzie, wzdłuż załamania łużyckiego, graniczy z osadami czeskiej płyty kredowej, a na wschodzie styka się z krystalinikiem karkonoskim. Podstawowymi skałami budującymi ten region są różne typy granodiorytów i granitów, tworzące stosunkowo niskie i szerokie grzbiety oddzielone szerokimi dolinami. Średnia wysokość n.p.m. waha się w granicach 300-400 m. Ten relief urozmaicony jest kopulastymi wzniesieniami zbudowanymi z trzeciorzędowych skał wulkanicznych, bazaltów lub fonolitów, przewyższającymi okoliczny teren o prawie 300 m (np. Hrazený, 608 m, Partyzánský vrch, 543 m, Vlčí hora, 580 m). 

    Do niższych części regionu dotarł we wczesnym czwartorzędzie lodowiec skandynawski, który, topniejąc, zapełnił doliny piaskami i żwirami, przyczyniając się do obecnego ukształtowania terenu, z niedużymi różnicami wysokości.

    Stara ludowa czeska nazwa „Nizozemí" ,oznaczająca cały teren wcinający się w terytorium Saksonii, nie jest nawiązaniem do Holandii (czes. Nizozemí – Niderlandy). Została wymyślona jako przeciwstawienie „wysokiej ziemi”, leżącej na południe i południowy wschód, z dominantami w postaci Jedlovej (774 m), Pěnkavčího vrchu (792 m) i Luží (793 m).

    W południowej części regionu Przedgórze Šluknovskie oddzielone jest od Gór Łużyckich tzw. przesmykiem łużyckim. Jest to jeden z najważniejszych uskoków w Czechach. Piaskowce osadzone na dnie morza były w mezozoiku lekko wyniesione nad przedgórze, rozłamane i tu i ówdzie przewrócone aż o 90°. W niektórych miejscach z głębokiego podłoża były wywleczone na powierzchnię części starszych warstw (okolice Vápenky koło Doubicy).

    Na obszarze Worka przebiega dział wodny między zlewiskami Morza Bałtyckiego (Mandava) i Północnego (Szprewa i Křinice).

    Warunkom geograficznym odpowiada też klimat. Grzbiety Gór Łużyckich i Łabskich Piaskowców nie dopuszczają wiatru z południa. Dlatego klimat jest tu surowy, o obfitych opadach, surowszy niż na obszarach leżących na tych samych wysokościach w środkowych Czechach. Na przykład wiosna przychodzi tu o 7-14 dni później. Uzasadnione jest zatem określenie „Czeska Syberia”.

    Stosunkowo dobrze zachowany pierwotny wygląd krainy, ukształtowanie terenu i roślinność były przyczyną utworzenia dwóch rozległych obszarów chronionych. Na południowym zachodzie jest to Chráněná Krajinná oblast Labské pískovce, na południu i południowym wschodzie część regionu obejmuje Chráněná krajinná oblast Lužické hory. Ponadto, 1 stycznia 2000 roku, Krásná Lípa stała się siedzibą Parku Narodowego České Švýcarsko.

  • Dodaj link do:
  • facebook.com
 

Komentarze

Komentarz
Facebook