Mapy, przewodniki
Wyszukiwarka
Kalendarz imprez
Subskrypcja

Nowe wydawnictwa
  • 2019-11-21 22:53

    Zamek Chojnik w Sobieszowie to górska warownia wzniesiona przez książąt piastowskich dla obrony Śląska przed najazdem wrogów. Dziwnym i tragicznym zbiegiem okoliczności przetrwała dokładnie tak długo, jak żywot tego rodu! Ostatni z dynastii Piastów Śląskich zmarł w 1675 roku. W tym samym roku w zamek uderzył piorun, powodując wielki pożar. Warownia nigdy nie została odbudowana przez Schaffgotschów,  jeden z najzamożniejszych rodów na Śląsku

  • 2019-11-19 22:28

    Michael Willmann (1630-1706) był bez wątpienia najwybitniejszym śląskim malarzem, autorem tak znakomitych dzieł jak lubiąski cykl Męczeństw Apostołów czy dekoracja freskowa w kościele pw. św. Józefa w Krzeszowie. W świadomości przeciętnego mieszkańca Śląska wciąż jednak pozostaje on artystą mało znanym, na temat którego często powielane są błędne informacje i obiegowe opinie

  • 2019-11-03 07:40

    Najnowszy tomik poetycki Barbary Pawłowicz, zauroczonej rodzinnym Lwówkiem Śląskim i Karkonoszami, to 53 wiersze, pięknie „oprawione” w fotografie. Autorami zdjęć są: Elżbieta Bojczuk, Danuta Pająkiewicz, Zofia Prysłopska, Andrzej Raj, Grzegorz Truchanowicz oraz Cezary Wiklik. Przywołuje wspomnienia i obrazy różnych pór roku

  • 2019-11-03 07:36

    Oława to jedno z najstarszych dolnośląskich miast. Założona została przez księcia piastowskiego Henryka I Brodatego w 1234 lub 1235 roku. Wciąż można tutaj wstąpić do zamku Piastów, który w późniejszym okresie, przez ponad 40 lat był rezydencją Jakuba Sobieskiego – syna polskiego króla Jana III Sobieskiego. A warto zwiedzić też kościoły, koszary fryderycjańskie, przyjrzeć się kamienicom i dworcowi kolejowemu. Trasa łącząca Oławę z Wrocławiem była pierwszą linią kolejową na Śląsku

  • 2019-09-17 07:35

    Niezależnie od tego, czy znacie Wrocław od podszewki, czy przyjechaliście tu pierwszy raz i chcielibyście poznać miasto, warto przeczytać tę książkę. Wojciech Chądzyński prowadzi nas po miejscach znanych i zapoznanych, zabytkach, które zwiedza każdy przybywający, ale i tych, których nie odwiedzają nawet wieloletni mieszkańcy grodu nad Odrą

Które z n/w pasm jest Twoim ulubionym?
Sonda
Wizyt:
Dzisiaj: 423Wszystkich: 3836165

Pogórze Łużyckie - opis pasma

    Rumburk jest naturalnym centrum najbardziej na północ wysuniętego rejonu Czech, dla którego przyjęła się nazwa Worka Šluknovskiego (Šluknovský výběžek). Wypełnia go Przedgórze Šluknovskie (Šluknovska pahorkatina), będące częścią granitowego masywu łużyckiego, jednej z największych granitowych powierzchni w Europie Środkowej. Na zachodzie uskok zachodniołużycki oddziela go od regionu łabskiego, na południu i południowym-wschodzie, wzdłuż załamania łużyckiego, graniczy z osadami czeskiej płyty kredowej, a na wschodzie styka się z krystalinikiem karkonoskim. Podstawowymi skałami budującymi ten region są różne typy granodiorytów i granitów, tworzące stosunkowo niskie i szerokie grzbiety oddzielone szerokimi dolinami. Średnia wysokość n.p.m. waha się w granicach 300-400 m. Ten relief urozmaicony jest kopulastymi wzniesieniami zbudowanymi z trzeciorzędowych skał wulkanicznych, bazaltów lub fonolitów, przewyższającymi okoliczny teren o prawie 300 m (np. Hrazený, 608 m, Partyzánský vrch, 543 m, Vlčí hora, 580 m). 

    Do niższych części regionu dotarł we wczesnym czwartorzędzie lodowiec skandynawski, który, topniejąc, zapełnił doliny piaskami i żwirami, przyczyniając się do obecnego ukształtowania terenu, z niedużymi różnicami wysokości.

    Stara ludowa czeska nazwa „Nizozemí" ,oznaczająca cały teren wcinający się w terytorium Saksonii, nie jest nawiązaniem do Holandii (czes. Nizozemí – Niderlandy). Została wymyślona jako przeciwstawienie „wysokiej ziemi”, leżącej na południe i południowy wschód, z dominantami w postaci Jedlovej (774 m), Pěnkavčího vrchu (792 m) i Luží (793 m).

    W południowej części regionu Przedgórze Šluknovskie oddzielone jest od Gór Łużyckich tzw. przesmykiem łużyckim. Jest to jeden z najważniejszych uskoków w Czechach. Piaskowce osadzone na dnie morza były w mezozoiku lekko wyniesione nad przedgórze, rozłamane i tu i ówdzie przewrócone aż o 90°. W niektórych miejscach z głębokiego podłoża były wywleczone na powierzchnię części starszych warstw (okolice Vápenky koło Doubicy).

    Na obszarze Worka przebiega dział wodny między zlewiskami Morza Bałtyckiego (Mandava) i Północnego (Szprewa i Křinice).

    Warunkom geograficznym odpowiada też klimat. Grzbiety Gór Łużyckich i Łabskich Piaskowców nie dopuszczają wiatru z południa. Dlatego klimat jest tu surowy, o obfitych opadach, surowszy niż na obszarach leżących na tych samych wysokościach w środkowych Czechach. Na przykład wiosna przychodzi tu o 7-14 dni później. Uzasadnione jest zatem określenie „Czeska Syberia”.

    Stosunkowo dobrze zachowany pierwotny wygląd krainy, ukształtowanie terenu i roślinność były przyczyną utworzenia dwóch rozległych obszarów chronionych. Na południowym zachodzie jest to Chráněná Krajinná oblast Labské pískovce, na południu i południowym wschodzie część regionu obejmuje Chráněná krajinná oblast Lužické hory. Ponadto, 1 stycznia 2000 roku, Krásná Lípa stała się siedzibą Parku Narodowego České Švýcarsko.

  • Dodaj link do:
  • facebook.com
 

Komentarze

Komentarz
Facebook