Mapy, przewodniki
Wyszukiwarka
Kalendarz imprez
Subskrypcja

Nowe wydawnictwa
  • 2019-12-22 09:01

    Rok 2019 przyniósł wiele ciekawych pozycji wydawniczych, które wzbogaciły księgozbiory niejednego miłośnika Sudetów. Z pewnością do grona najcenniejszych, najbardziej wartościowych pozycji należy kolejny tom potężnej monografii Gór Izerskich, tym razem z podtytułem „O historii i sztuce do 1813 roku” (O historii a umění do roku 1813). Wydana przez Wydawnictwo RK, książka liczy sobie blisko 460 stron

  • 2019-12-20 09:08

    Towarzysząca wystawie "Willmann. Opus magnum" książka ma odmienny charakter od tych wszystkich - a wydano ich niemało, zwłaszcza ostatnimi czasy - które świadczą o jego ponadprzeciętnym talencie artystycznym. Do tej publikacji zaprosiliśmy tylko niewielu historyków i konserwatorów sztuki, natomiast przede wszystkim zapraszaliśmy profesjonalistów szeroko pojętej nauki i kultury

  • 2019-12-13 11:07

    Jest takie miasto, do którego w 1945 roku przyjechała Triller, Eugenia Triller, i ocaliła je od zapomnienia. O godzinie 11.45 podają tam obiad składający się z błękitnego pstrąga górskiego i tzw. śląskiej bomby, a w eleganckich kieliszkach kołysze się wino Karkonoszy. Miłośnicy wycieczek wyruszają tramwajem z placu Zamkowego do Sobieszowa i dalej pieszo wędrują na zamek Chojnik. Kinomani szturmują salę teatralną „Apollo” ze szklanym świetlikiem na suficie

  • 2019-11-21 22:53

    Zamek Chojnik w Sobieszowie to górska warownia wzniesiona przez książąt piastowskich dla obrony Śląska przed najazdem wrogów. Dziwnym i tragicznym zbiegiem okoliczności przetrwała dokładnie tak długo, jak żywot tego rodu! Ostatni z dynastii Piastów Śląskich zmarł w 1675 roku. W tym samym roku w zamek uderzył piorun, powodując wielki pożar. Warownia nigdy nie została odbudowana przez Schaffgotschów,  jeden z najzamożniejszych rodów na Śląsku

  • 2019-11-19 22:28

    Michael Willmann (1630-1706) był bez wątpienia najwybitniejszym śląskim malarzem, autorem tak znakomitych dzieł jak lubiąski cykl Męczeństw Apostołów czy dekoracja freskowa w kościele pw. św. Józefa w Krzeszowie. W świadomości przeciętnego mieszkańca Śląska wciąż jednak pozostaje on artystą mało znanym, na temat którego często powielane są błędne informacje i obiegowe opinie

Które z n/w pasm jest Twoim ulubionym?
Sonda
Wizyt:
Dzisiaj: 993Wszystkich: 3916786

Wesele Figara w interpretacji gości Akademii Mozartowskiej

Chór NFM, fot. arch. zespołu
Chór NFM, fot. arch. zespołu
2016-02-19 12:47

     Opera „Wesele Figara“ była kulminacją i równocześnie finałowym spektaklem Akademii Mozartowskiej, w ramach której twórcy z różnych państw zajmują się dziełem słynnego kompozytora i przygotowują własną interpretację wybranego dzieła. We Wrocławiu podobne spotkania przy pracy nad dziełami wielkich mistrzów miały już miejsce podczas poprzednich edycji Akademii, które zostały poświęcone dziełom Georga Friedricha Händla i Johanna Sebastiana Bacha.

     W trakcie Akademii Mozartowskiej muzycy przedstawili dzieło Mozarta podczas siedmiu wystąpień. Na koncercie inauguracyjnym zagrała na skrzypcach Stradivarius z roku 1704, nazywanych Sleeping Beauty, znakomita niemiecka skrzypaczka Isabelle Faust. W większości koncertów brała udział Wrocławska Orkiestra Barokowa, której członkowie grający na historycznych instrumentach zajmują się utworami pochodzącymi z okresu od wczesnego baroku po epokę romantyzmu.

     „Wesele Figara”, które zostało w ramach Akademii Mozartowskiej wystawione bez inscenizacji, należy do najwybitniejszych dzieł Mozarta, a także do najbardziej popularnych i najczęściej wykonywanych oper. Podobnie jak w przypadku kolejnych swoich dzieł, Mozart nie zyskał zasłużonej chwały w rodzinnej Austrii w czasie premiery w 1786 roku, ale dopiero później w Pradze. Tutaj odbyła się premiera tego samego roku, co w Wiedniu. W Czechach przyjęto „Wesele Figara” z entuzjazmem. Podobno po premierze Mozart usłyszał, jak w piekarni uczniowie gwiżdżą arię Figara „Non più andrai farfallone”.

     „Wesele Figara“ należy do gatunku opery komicznej opartej na tradycji włoskiej opery buffa. Przedstawia kilka godzin z życia sługi Figara, który pragnie poślubić piękną gosposię Zuzannę. Ich wzajemnej miłości nie sprzyja jednak zazdrosny hrabia, który Zuzannę pragnie dla siebie i planuje pozbyć się Figara, wysyłając go jako posła za granicę. Dynamiczna fabuła pełna jet zwrotów akcji, pomyłek i niespodzianek. Autor libretta Lorenzo da Ponte miał podobnie niespokojnego ducha, jak sam Mozart i uważa się, że tym dwom twórczym osobowościom świetnie się współpracowało i libretto idealnie rezonuje z muzycznymi elementami opery.

     Operę „Wesele Figara” zagrała Wrocławska Orkiestra Barokowa pod kierunkiem światowej sławy dyrygenta Giovanniego Antoniniego, który w swojej twórczości skupia się na barokowej i klasycystycznej muzyce – jest członkiem założycielem orkiestry Il Giardino Armonico, którą prowadzi od 1989 roku. W głównej roli Figara usłyszeliśmy João Fernandesa uważanego za jednego z najwybitniejszych współczesnych interpretatorów barokowego repertuaru. W roli Zuzanny wystąpiła Veronica Cangemi, hrabiny – Olga Pasiecznik i hrabiego – Christian Senn.

Natálie Raclavská – www.kvetevropy.cz

 

  • Dodaj link do:
  • facebook.com
 

Komentarze

Komentarz
Facebook