Mapy, przewodniki
Wyszukiwarka
Kalendarz imprez
Subskrypcja

Nowe wydawnictwa
  • 2018-07-13 07:51

    Piechowice, Górzyniec, Michałowice, Pakoszów i Piastów to główni „bohaterowie” zarysu monograficznego Piechowic, wydanego przez Związek Gmin Karkonoskich. Zawartość jest bardzo bogata i obejmuje zarówno fotografie, jak i dokumenty, ludzi i uroczystości. Do publikacji dołączona jest płyta DVD

  • 2018-07-07 17:29

    Przewodnik obejmuje obszar całych Sudetów od Gór Łużyckich po Góry Odrzańskie na terenie Polski, Czech i Niemiec. Składa się z trzech części. Część pierwsza "Oblicze Sudetów" to ogólne informacje fizyczno-geograficzne, historyczne oraz o zagospodarowaniu turystycznym. Część druga to "ABC miejscowości" z obszaru Polski, Niemiec i Czech. Część trzecia Pasma Sudetów to opis szczytów i pasm w układzie fizyczno-geograficznym

  • 2018-04-28 09:46

    Gdy w 1995 roku miałem okazję otrzymać od autora książkę z dedykacją, przeczytałem ją od deski do deski w zaledwie dwa dni. Od tego czasu minęło sporo lat, ukazały się kolejne wydania „Zwyciężyć znaczy przeżyć”, co raz to grubsze, uzupełniane o kolejne rozdziały. Całkiem niedawno, nakładem wydawnictwa Bezdroża ukazało się czwarte wydanie książki, które objętością w niczym nie przypomina już pamiętnej książki w niebieskiej okładce sprzed niemal ćwierć wieku

  • 2018-04-27 07:34

    Wydawnictwo Compass znane było do tej pory przede wszystkim z turystycznych wydawnictw, które swym zasięgiem obejmowały Beskidy i Tatry. Od kilku lat jednak pojawiają się tytuły sudeckie, początkowo nieśmiało, teraz już coraz odważniej. Wśród oferty wydawnictwa mamy między innymi przewodnik po Głównym Szlaku Sudeckim, a także mapy Gór Złotych, Ziemi kłodzkiej, Masywu Śnieżnika i Gór Sowich. Najnowszym produktem jest mapa najwyższego sudeckiego pasma: Karkonoszy oraz Gór Izerskich

  • 2018-04-13 22:11

    Przedstawiamy Wlastimila Hofmana również jako człowieka poezji, w której, jak i w malarstwie, dawał wyraz swemu wewnętrznemu, duchowemu światu. Znaczącą część informacji o życiu artysty dostarczyła korespondencja jego i jego żony, udostępniona przez przyjaciół malarza i zbieraczy a także opowieści mieszkańców Szklarskiej Poręby. Materiał ilustracyjny w większości stanowią zdjęcia rodzinne Hofmanów oraz czarno-białe i barwne reprodukcje znanych i nieznanych obrazów malarza

Wizyt:
Dzisiaj: 585Wszystkich: 2730662

Wesele Figara w interpretacji gości Akademii Mozartowskiej

Chór NFM, fot. arch. zespołu
Chór NFM, fot. arch. zespołu
2016-02-19 12:47

     Opera „Wesele Figara“ była kulminacją i równocześnie finałowym spektaklem Akademii Mozartowskiej, w ramach której twórcy z różnych państw zajmują się dziełem słynnego kompozytora i przygotowują własną interpretację wybranego dzieła. We Wrocławiu podobne spotkania przy pracy nad dziełami wielkich mistrzów miały już miejsce podczas poprzednich edycji Akademii, które zostały poświęcone dziełom Georga Friedricha Händla i Johanna Sebastiana Bacha.

     W trakcie Akademii Mozartowskiej muzycy przedstawili dzieło Mozarta podczas siedmiu wystąpień. Na koncercie inauguracyjnym zagrała na skrzypcach Stradivarius z roku 1704, nazywanych Sleeping Beauty, znakomita niemiecka skrzypaczka Isabelle Faust. W większości koncertów brała udział Wrocławska Orkiestra Barokowa, której członkowie grający na historycznych instrumentach zajmują się utworami pochodzącymi z okresu od wczesnego baroku po epokę romantyzmu.

     „Wesele Figara”, które zostało w ramach Akademii Mozartowskiej wystawione bez inscenizacji, należy do najwybitniejszych dzieł Mozarta, a także do najbardziej popularnych i najczęściej wykonywanych oper. Podobnie jak w przypadku kolejnych swoich dzieł, Mozart nie zyskał zasłużonej chwały w rodzinnej Austrii w czasie premiery w 1786 roku, ale dopiero później w Pradze. Tutaj odbyła się premiera tego samego roku, co w Wiedniu. W Czechach przyjęto „Wesele Figara” z entuzjazmem. Podobno po premierze Mozart usłyszał, jak w piekarni uczniowie gwiżdżą arię Figara „Non più andrai farfallone”.

     „Wesele Figara“ należy do gatunku opery komicznej opartej na tradycji włoskiej opery buffa. Przedstawia kilka godzin z życia sługi Figara, który pragnie poślubić piękną gosposię Zuzannę. Ich wzajemnej miłości nie sprzyja jednak zazdrosny hrabia, który Zuzannę pragnie dla siebie i planuje pozbyć się Figara, wysyłając go jako posła za granicę. Dynamiczna fabuła pełna jet zwrotów akcji, pomyłek i niespodzianek. Autor libretta Lorenzo da Ponte miał podobnie niespokojnego ducha, jak sam Mozart i uważa się, że tym dwom twórczym osobowościom świetnie się współpracowało i libretto idealnie rezonuje z muzycznymi elementami opery.

     Operę „Wesele Figara” zagrała Wrocławska Orkiestra Barokowa pod kierunkiem światowej sławy dyrygenta Giovanniego Antoniniego, który w swojej twórczości skupia się na barokowej i klasycystycznej muzyce – jest członkiem założycielem orkiestry Il Giardino Armonico, którą prowadzi od 1989 roku. W głównej roli Figara usłyszeliśmy João Fernandesa uważanego za jednego z najwybitniejszych współczesnych interpretatorów barokowego repertuaru. W roli Zuzanny wystąpiła Veronica Cangemi, hrabiny – Olga Pasiecznik i hrabiego – Christian Senn.

Natálie Raclavská – www.kvetevropy.cz

 

  • Dodaj link do:
  • facebook.com
 

Komentarze

Komentarz
Facebook