Mapy, przewodniki
Wyszukiwarka
Kalendarz imprez
Subskrypcja

Nowe wydawnictwa
  • 2018-12-06 07:28

    Teza o roli, jaką artystyczne i handlowe środowisko XV-wiecznej Norymbergi miało odegrać w kształtowaniu późnogotyckiego malarstwa na Śląsku, znalazła się w wielu opracowaniach literatury przedmiotu powstałej w ciągu ostatnich dwóch stuleci. Większość badaczy, dociekając genezy obecności nowych rozwiązań formalno-stylowych i ikonograficznych w malarstwie śląskim w latach około 1440–1520, poszukiwało ich zwłaszcza w ścisłych kontaktach handlowych Wrocławia z Norymbergą

  • 2018-12-02 16:55

    Niniejsza książka jest ostatnią z pięciu tomów poświęconych dziejom szlacheckich i arystokratycznych rezydencji w Sudetach, na ich pogórzu i przedgórzu, tak po ich czeskiej jak i polskiej stronie. Autor, historyk z wykształcenia i krajoznawca z powołania, opisuje tu dzieje, także te najnowsze, 46 wybranych zamków, pałaców i dworów na terenie polskich Sudetów Wschodnich, zwłaszcza na obszarze ich północnego Przedgórza, charakteryzującego się bogactwem tego rodzaju obiektów

  • 2018-11-25 09:43

    W okresie od XV do połowy XVI w. na Śląsku wznoszono kościoły halowe o trzech typach układów przestrzennych: z prezbiterium jednonawowym, z prezbiterium trójnawowym halowym zakończonym trzema wielobokami (występujące wcześniej), z prezbiterium halowym z obejściem (nowy układ), niekiedy z kaplicami przy prezbiterium lub korpusie. Budowle były wysokie, ale nie przesadnie wysmukłe. Wnętrza naw przekrywano nowymi typami sklepień

  • 2018-11-22 19:08

    Dolny Śląsk to jeden z najpiękniejszych regionów Europy Środkowej. Nieoceniona w tym zasługa zamków, pałaców i dworów, które w takiej obfitości już nigdzie w Polsce nie występują. Majestat Książa, Czochy czy Kliczkowa jest zwierciadłem, w którym lubimy się przeglądać. Z zachwytem i beztroską, zwykle nieświadomi jak wielki, ziejący przerażającą pustką mrok kryje się po drugiej stronie lustra

  • 2018-11-22 18:49

    W 1938 roku naziści wysadzili w powietrze największą po berlińskiej synagogę w Niemczech. Nikt sobie wówczas nie wyobrażał, że to zwiastun przerażającego gruzowiska, w jakie zamieni Wrocław II wojna światowa. Wedle komunistycznej propagandy finałem tej masakry było zakończenie walk i niezwłoczna odbudowa. Jednak Wrocław długo jeszcze był celem rabunku i barbarzyńskiej eksploatacji, z pejzażu miasta znikały zabytki

Wizyt:
Dzisiaj: 1484Wszystkich: 3101840

Wesele Figara w interpretacji gości Akademii Mozartowskiej

Chór NFM, fot. arch. zespołu
Chór NFM, fot. arch. zespołu
2016-02-19 12:47

     Opera „Wesele Figara“ była kulminacją i równocześnie finałowym spektaklem Akademii Mozartowskiej, w ramach której twórcy z różnych państw zajmują się dziełem słynnego kompozytora i przygotowują własną interpretację wybranego dzieła. We Wrocławiu podobne spotkania przy pracy nad dziełami wielkich mistrzów miały już miejsce podczas poprzednich edycji Akademii, które zostały poświęcone dziełom Georga Friedricha Händla i Johanna Sebastiana Bacha.

     W trakcie Akademii Mozartowskiej muzycy przedstawili dzieło Mozarta podczas siedmiu wystąpień. Na koncercie inauguracyjnym zagrała na skrzypcach Stradivarius z roku 1704, nazywanych Sleeping Beauty, znakomita niemiecka skrzypaczka Isabelle Faust. W większości koncertów brała udział Wrocławska Orkiestra Barokowa, której członkowie grający na historycznych instrumentach zajmują się utworami pochodzącymi z okresu od wczesnego baroku po epokę romantyzmu.

     „Wesele Figara”, które zostało w ramach Akademii Mozartowskiej wystawione bez inscenizacji, należy do najwybitniejszych dzieł Mozarta, a także do najbardziej popularnych i najczęściej wykonywanych oper. Podobnie jak w przypadku kolejnych swoich dzieł, Mozart nie zyskał zasłużonej chwały w rodzinnej Austrii w czasie premiery w 1786 roku, ale dopiero później w Pradze. Tutaj odbyła się premiera tego samego roku, co w Wiedniu. W Czechach przyjęto „Wesele Figara” z entuzjazmem. Podobno po premierze Mozart usłyszał, jak w piekarni uczniowie gwiżdżą arię Figara „Non più andrai farfallone”.

     „Wesele Figara“ należy do gatunku opery komicznej opartej na tradycji włoskiej opery buffa. Przedstawia kilka godzin z życia sługi Figara, który pragnie poślubić piękną gosposię Zuzannę. Ich wzajemnej miłości nie sprzyja jednak zazdrosny hrabia, który Zuzannę pragnie dla siebie i planuje pozbyć się Figara, wysyłając go jako posła za granicę. Dynamiczna fabuła pełna jet zwrotów akcji, pomyłek i niespodzianek. Autor libretta Lorenzo da Ponte miał podobnie niespokojnego ducha, jak sam Mozart i uważa się, że tym dwom twórczym osobowościom świetnie się współpracowało i libretto idealnie rezonuje z muzycznymi elementami opery.

     Operę „Wesele Figara” zagrała Wrocławska Orkiestra Barokowa pod kierunkiem światowej sławy dyrygenta Giovanniego Antoniniego, który w swojej twórczości skupia się na barokowej i klasycystycznej muzyce – jest członkiem założycielem orkiestry Il Giardino Armonico, którą prowadzi od 1989 roku. W głównej roli Figara usłyszeliśmy João Fernandesa uważanego za jednego z najwybitniejszych współczesnych interpretatorów barokowego repertuaru. W roli Zuzanny wystąpiła Veronica Cangemi, hrabiny – Olga Pasiecznik i hrabiego – Christian Senn.

Natálie Raclavská – www.kvetevropy.cz

 

  • Dodaj link do:
  • facebook.com
 

Komentarze

Komentarz
Facebook