Mapy, przewodniki
Wyszukiwarka
Kalendarz imprez
Subskrypcja

Nowe wydawnictwa
  • 2022-12-27 22:28

    Pierwszy rozdział podsumowuje burzliwy rozwój polityczny na szczeblu gminnym, w którym zaszło tak wiele zmian, że zwykły obywatel nie jest w stanie ich wszystkich zapamiętać. Inne rozdziały dotyczą przemysłu, budownictwa, transportu, handlu, zdrowia i spraw społecznych. Książkę zamyka traktat o kulturze i edukacji, ze specjalnymi rozdziałami poświęconymi zoo i ogrodowi botanicznemu. Ostatnia część książki poświęcona jest sportowi, ochronie przyrody oraz symbolowi Liberca – Ještědowi.

  • 2022-11-18 11:42

    Źródła i literatura dotyczące pionierów narciarstwa w Karkonoszach i Górach Izerskich do początków XX stulecia są skromne. Najważniejszy zbiór ze Szklarskiej Poręby - wiodącego wówczas ośrodka sportów zimowych – gminne archiwum, zaginął wiosną 1945 r. Podstawowe informacje dotyczące pionierskich lat białego szaleństwa znajdują się na szczęście w przyczynkarskich opisach dokonań karkonoskich narciarzy z przełomu wieków XIX i XX, notatkach prasowych oraz na marginesach monografii

  • 2022-11-15 12:29

    Zbiór opowiadań jest przyczynkiem nie tylko do historii Przesieki i Karkonoszy, będzie też znakomitym źródłem wiedzy dla miłośników tego regionu. Pisanie Mariusza pewnie wejdzie do kanonu modnej ostatnio „literatury górskiej”. Tym bardziej, że autor pokazuje góry nie od strony zdobywcy, tylko „zwykłego zjadacza chleba”, który swoje życiowe losy związał na zawsze z Karkonoszami. Przez to pisanie przebija coś, co Zbigniew Piotrowicz nazwał sudeckością

  • 2022-07-07 12:37

    Miłośnicy Sudetów nie mogą narzekać na brak dobrych map, tak potrzebnych do wędrówek po górach. Co rusz pojawiają się na rynku wydawniczym kolejne wydania, co pozwala nam mieć nadzieję, że dostajemy poprawione i aktualizowane na bieżąco mapy. Co jakiś czas pojawiają się w ofercie poszczególnych wydawnictw także całkiem nowe opracowania. Z taką sytuacją mamy właśnie do czynienia z krakowskim wydawnictwem Compass

  • 2022-06-30 10:33

    Każdy Polak słyszał o Nysie Łużyckiej, rzece wyznaczającej zachodnią granicę naszego kraju, ale mało kto zastanawia się, skąd ten przymiotnik „łużycka” w jej nazwie. W powszechnym przekonaniu z Niemcami sąsiaduje na tym odcinku Dolny Śląsk. Nic bardziej mylnego! Po obu stronach granicy na Nysie leżą Łużyce — prastara kraina, przed z górą tysiącleciem zasiedlona przez czwarty, obok Polaków, Czechów i Słowaków, naród zachodniosłowiański — Serbów Łużyckich

Które z n/w pasm jest Twoim ulubionym?
Sonda
Wizyt:
Dzisiaj: 45Wszystkich: 13077904

Prudnik - Wieża Woka

kota:  
fundator:  
konstrukcja:  
wysokość: 41 m (taras na 22 m)
otwarta:  
zniszczona: 2009 r.

 

     Kamienna wieża to jedyna pozostałość po średniowiecznym prudnickim zamku, który w XIII w. ufundował czeski możnowładca Wok z Rosenbergu. Zamek spłonął w 1806 r. i nie został odbudowany. Na jego miejscu kilka lat później wybudowano stajnie koszarowe, które zlikwidowano na początku XX w. ze względu na nową inwestycję, jaką były koszary przy ul. Dąbrowskiego. 

     Wieża Woka to tzw. stołp, czyli wieża ostatecznej obrony. Jak dowiodły ostatnie badania, jest to najstarsza wieża zamkowa na Górnym Śląsku i najstarsza prywatna budowla obronna w dzisiejszych granicach polskich, ponieważ w średniowieczu istniało prawo tzw. regale grodowe, według którego umocnione grody i zamki mogli budować jedynie królowie, książęta i najwyżsi dostojnicy kościelni. W XIII w. Prudnik przynależał do Królestwa Czeskiego, gdzie prawo takie nie obowiązywało.

     Wieża pełniła też funkcję więzienia, a w momencie zagrożenia była magazynem żywności i zbrojownią. Pierwotnie wejście do wieży znajdowało się w otworze ulokowanym na 12,5 m nad poziomem gruntu. Obecnie do otworu wejściowego prowadzi zewnętrzna klatka schodowa. Wieża ma dziś 41m wysokości, choć pierwotnie była ona nieco wyższa.

     Taras widokowy (hurdycja) znajduje się na wysokości ok. 22 m, czyli do poziomu, do którego sięgają oryginalne mury kamienne z XIII w. Zachowanie XIII-wiecznych murów w tak okazałym stanie jest unikatem na skalę kraju. Na uwagę zasługuje grubość murów, w dolnej części ok. 3,5 m. Wewnątrz zabytku znajduje się tzw. loch głodowy czyli dawne pomieszczenie więzienne, w atrakcyjny sposób wyeksponowane.

     Turysta odwiedzający Wieżę Woka znajdzie w obiekcie ciekawe opisy samej budowli oraz atrakcji, jakie może zobaczyć z tarasu widokowego w językach: polskim, czeskim, niemieckim i angielskim.

     Wieża została wyremontowana i przystosowana do celów turystycznych w 2009 r. dzięki Gminie Prudnik.

Informacje praktyczne:

     Obiekt czynny w okresie od 1 maja do 1 listopada w dniach: piątek, sobota, niedziela od 10.00 – 16.00. W inne dni tygodnia  oraz w okresie zimowym wieża czynna po wcześniejszym kontakcie z Muzeum Ziemi Prudnickiej
Cena biletu: 3 zł – cały, 2 zł – ulgowy
Kontakt: Muzeum Ziemi Prudnickiej, tel: 77 406 80 60, e-mail: muzeum.prudnik@neostrada.pl 

Dojazd/dojście: Wieża Woka znajduje się w centrum Prudnika, przy pl. Zamkowym, ok. 200 m od rynku.

[Wojciech Góra] 

 

  • Dodaj link do:
  • facebook.com
 

Komentarze

Komentarz
Facebook