Mapy, przewodniki
Wyszukiwarka
Kalendarz imprez
Subskrypcja

Nowe wydawnictwa
  • 2018-07-13 07:51

    Piechowice, Górzyniec, Michałowice, Pakoszów i Piastów to główni „bohaterowie” zarysu monograficznego Piechowic, wydanego przez Związek Gmin Karkonoskich. Zawartość jest bardzo bogata i obejmuje zarówno fotografie, jak i dokumenty, ludzi i uroczystości. Do publikacji dołączona jest płyta DVD

  • 2018-07-07 17:29

    Przewodnik obejmuje obszar całych Sudetów od Gór Łużyckich po Góry Odrzańskie na terenie Polski, Czech i Niemiec. Składa się z trzech części. Część pierwsza "Oblicze Sudetów" to ogólne informacje fizyczno-geograficzne, historyczne oraz o zagospodarowaniu turystycznym. Część druga to "ABC miejscowości" z obszaru Polski, Niemiec i Czech. Część trzecia Pasma Sudetów to opis szczytów i pasm w układzie fizyczno-geograficznym

  • 2018-04-28 09:46

    Gdy w 1995 roku miałem okazję otrzymać od autora książkę z dedykacją, przeczytałem ją od deski do deski w zaledwie dwa dni. Od tego czasu minęło sporo lat, ukazały się kolejne wydania „Zwyciężyć znaczy przeżyć”, co raz to grubsze, uzupełniane o kolejne rozdziały. Całkiem niedawno, nakładem wydawnictwa Bezdroża ukazało się czwarte wydanie książki, które objętością w niczym nie przypomina już pamiętnej książki w niebieskiej okładce sprzed niemal ćwierć wieku

  • 2018-04-27 07:34

    Wydawnictwo Compass znane było do tej pory przede wszystkim z turystycznych wydawnictw, które swym zasięgiem obejmowały Beskidy i Tatry. Od kilku lat jednak pojawiają się tytuły sudeckie, początkowo nieśmiało, teraz już coraz odważniej. Wśród oferty wydawnictwa mamy między innymi przewodnik po Głównym Szlaku Sudeckim, a także mapy Gór Złotych, Ziemi kłodzkiej, Masywu Śnieżnika i Gór Sowich. Najnowszym produktem jest mapa najwyższego sudeckiego pasma: Karkonoszy oraz Gór Izerskich

  • 2018-04-13 22:11

    Przedstawiamy Wlastimila Hofmana również jako człowieka poezji, w której, jak i w malarstwie, dawał wyraz swemu wewnętrznemu, duchowemu światu. Znaczącą część informacji o życiu artysty dostarczyła korespondencja jego i jego żony, udostępniona przez przyjaciół malarza i zbieraczy a także opowieści mieszkańców Szklarskiej Poręby. Materiał ilustracyjny w większości stanowią zdjęcia rodzinne Hofmanów oraz czarno-białe i barwne reprodukcje znanych i nieznanych obrazów malarza

Wizyt:
Dzisiaj: 41Wszystkich: 2732892

Praski Jezusek

     Praski Jezusek (Pražské Jezulátko, po włosku Bambina di Praga) ma swoje sanktuarium w kościele Matki Boskiej Zwycięskiej. Przed ołtarzem znajduje się modlitwa w kilkunastu językach, między innymi w polskim. Poza tym widoczne są wota nawet z tak dalekich krajów jak Filipiny, Chiny czy Wietnam. Przed figurką można zobaczyć klęczących, modlących się ludzi.

     Szesnastowieczna cudowna figurka, słynna na cały świat, pochodzi z Hiszpanii. Praskie przedstawienie Jezuska ma 47 cm wysokości, a wykonał je z wosku nieznany artysta w XVI wieku. Figurkę ofiarowała klasztorowi Karmelitów bosych na Małej Stranie Polyxena z Lobkovic w 1628 roku. Od XVII wieku Praski Jezusek jest przedmiotem szczególnego kultu i przypisuje mu się rozliczne cudowne uzdrowienia.

     Jedna z legend opowiada o bogatej niewidomej i głuchej pani, która po dotknięciu figurki wyzdrowiała. Zapragnęła ją mieć na własność i zabrała do swojego pałacu. Następnego dnia, gdy chciała wyjechać karetą, konie stanęły i za nic nie chciały ruszyć. Zrozumiała, że musi cudowną figurkę oddać, aby mogła ona służyć także innym.

     W 1648 roku, w ostatnim roku wojny trzydziestoletniej, Mala Strana była okupowana przez Szwedów, którzy opieszale opuszczali lewobrzeżną Pragę w myśl układów o zawieszeniu broni. Szwedzi w tym czasie dokładnie rabowali dom za domem, pałac za pałacem. Karmelici gorliwie modlili się o cud. W końcu głównodowodzący szwedzki generał Koenigsmark wydał zakonowi żelazny list, który zagwarantował bezpieczeństwo kościołowi i całemu klasztorowi. Ten cud również przypisuje się Jezuskowi.

     Ostatni cud miał miejsce w 1994, kiedy indiańska kobieta modliła się o uzdrowienie i jej modlitwa spełniła się. Opiekuńczy posążek jest ubrany w prawdziwe szaty. W szatni Jezulátka jest około siedemdziesięciu ubranek. Jezulátko jest przebierany w zależności od  roku liturgicznego (np. w białą sukienkę podczas świąt Bożego Narodzenia oraz Wielkanocy, w czerwoną przy okazji Świętego Tygodnia, w fioletową podczas postu i Adwentu, itp.). Najstarsze szaty pochodzą z 1700 roku. Kolejne wciąż napływają z całego świata. Habsburska cesarzowa Maria Teresa osobiście uszyła mu strój. W 1958 roku delegacja Komunistycznej Partii Wietnamu wręczyła towarzyszom z Komitetu Centralnego Komunistycznej Partii Czechosłowacji dar ludu swojego kraju, sukienkę dla Jezulátka. Wietnamczycy byli przekonani, że tak nakazuje oficjalna etykieta. Popularność figurki rosła.  Powstały liczne kopie na przykład z miśnieńskiej porcelany, rozchodziły się oleodruki, później fotografie. W XIX wieku kult rozszerzył się na cały świat, szczególnie w krajach hiszpańskojęzycznych.


Kościół MB Zwycięskiej w Pradze

     Jeśli ktoś chciałby zobaczyć słynną figurkę, najlepiej dojść z mostu Karola ulicą Mostecką do Karmelickiej i skręcić  na wysokości kościoła świętego Mikołaja na Małej Stranie w lewo. Kościół Matki Bożej Zwycięskiej znajduje się po prawej stronie po kilkuminutowym spacerze. Nie można tego przeoczyć.

Praski Jezusek w Kowarach

     Jak Praski Jezusek znalazł się w Kowarach? Najprawdopodobniej po 1728 roku. W setną rocznicę podarowania figurki stworzono 30 kopii woskowych i wysłano w różne miejsca Królestwa Czeskiego. Aby słynna figurka miała godne miejsce, prawdopodobnie Antoni Dorasil w 1751 r. wybudował  dla niej kaplicę w kowarskim kościele. Znajduje się ona w bocznej nawie po prawej stronie głównego ołtarza. Kaplica jest typowo barokowa z najładniejszym sklepieniem stiukowo -ornamentycznym. W ołtarzu umieszczono w szklanej szafce woskową figurkę.

Tekst i foto: Grzegorz Schmidt

 

Bibliografia:
Dudak Vladislav, Prague Pilgrim or Prague from every side, Publishing House Baset, Praga 1995,
Kroh Antoni, Praga: przewodnik, Oficyna Wydawnicza „Rewasz”,  2007,
Skowronek J., Tanty M., Wasilewski T., Historia Słowian Południowych i Zachodnich, PWN, Warszawa 1988.

 


Artykuł jest częścią działu "Kowarskie wątki w Pradze"

 

  • Dodaj link do:
  • facebook.com
 

Komentarze

Komentarz
Facebook