Mapy, przewodniki
Wyszukiwarka
Kalendarz imprez
Subskrypcja

Nowe wydawnictwa
  • 2019-01-05 23:09

    Należał do Piastów śląskich, rycerza-rabusia, a nawet do... zakonników. Historia zamku Bolków jest równie fascynująca jak jego mury. Zajmuje cały siodłowy grzbiet wzgórza (396 m), z któego jak na dłoni widać okolicę - to naturalny punkt strategiczny. W pierwszym etapie wzniesiono kamienną, wolnostojącą wieżę (stołp) na planie koła przechodzącego w ostry dziób...

  • 2019-01-05 22:59

    "Tramwaje Dolnośląskie", to drugi z tomów poświęcony historii miejskiego transportu szynowego w miastach Dolnego Śląska. Przed państwem próba syntetycznego opracowania dziejów legnickich tramwajów. Choć przez siedemdziesiąt lat tram­waje wpisywały się w codzienność miasta, pamięć o ich ist­nieniu coraz bardziej się zaciera. Nic dziwnego, ostatni tramwaj zjechał z ulic Legnicy przed blisko półwieczem…

  • 2019-01-05 21:05

    Album zawiera opisy ponad 80 zabytków ziemi dzierżoniowskiej, pojmowanej jako tereny gmin Dzierżoniów, Łagiewniki, Niemcza, Pieszyce, Bielawa i Piława Górna. Opisom towarzyszą kolorowe zdjęcia obiektów, często wykonywane z lotu ptaka, co nadaje im wyjątkowego charakteru. Na końcu książki krótkie opisy w języku angielskim

  • 2018-12-06 07:28

    Teza o roli, jaką artystyczne i handlowe środowisko XV-wiecznej Norymbergi miało odegrać w kształtowaniu późnogotyckiego malarstwa na Śląsku, znalazła się w wielu opracowaniach literatury przedmiotu powstałej w ciągu ostatnich dwóch stuleci. Większość badaczy, dociekając genezy obecności nowych rozwiązań formalno-stylowych i ikonograficznych w malarstwie śląskim w latach około 1440–1520, poszukiwało ich zwłaszcza w ścisłych kontaktach handlowych Wrocławia z Norymbergą

  • 2018-12-02 16:55

    Niniejsza książka jest ostatnią z pięciu tomów poświęconych dziejom szlacheckich i arystokratycznych rezydencji w Sudetach, na ich pogórzu i przedgórzu, tak po ich czeskiej jak i polskiej stronie. Autor, historyk z wykształcenia i krajoznawca z powołania, opisuje tu dzieje, także te najnowsze, 46 wybranych zamków, pałaców i dworów na terenie polskich Sudetów Wschodnich, zwłaszcza na obszarze ich północnego Przedgórza, charakteryzującego się bogactwem tego rodzaju obiektów

Wizyt:
Dzisiaj: 112Wszystkich: 3188357

Bieleboh

kota: 499 m
fundator: Towarzystwo Bieleboh (Bieleboh Verein)
konstrukcja: murowana
wysokość: 15 m
otwarta: 6 maja 1883 r.
zniszczona: istnieje

 

     Od 1838 na szczycie Bieleboha, należącym wówczas do karczmarza Winkera z Beiersdorfu, odbywały się święta strzeleckie. W 1872 r. karczmarz Wenzel z Beiersdorfu postawił na szczycie płócienny namiot, gdzie oferował turystom piwo i proste potrawy. W 1873 r. mieszkańcy okolicznych wsi stworzyli „Komitet w celu budowy altany widokowej”, który jednak wkrótce z różnych powodów, w tym finansowych, rozwiązał się. W 1882 r. powstało „Towarzystwo Górskie Doliny Górnej Sprewy-Neusalza” (Gebirgsverein Oberes Spreetal-Neusalza), które szybko zaproponowało budowę altany na Bielebohu.

     Budowa rozpoczęła się 10 VII 1882 r. Projektowano wznieść budowlę o wysokości 4 m, ale okazała się zbyt niska i podczas prac postanowiono wybudować 12- metrową wieżę wraz ze schroniskiem. Koszty budowy przekroczyły możliwości finansowe towarzystwa, dlatego powołano „Bieleboh-Verein” jako związek budowlany z członkami z miejscowości Beiersdorf, Neusalza, Oppach, Spremberg i Schönbach. Każdy członek musiał zapłacić 400 marek na poczet kosztów budowy, które wyniosły 19 000 marek.

     Różne przeciwności losu musieli pokonywać budowniczy. Podczas budowy pewnego razu spadł tak obfity deszcz, że konie nie były w stanie wciągnąć wozów po śliskiej drodze na szczyt. Dlatego zatrudniono dzieci szkolne z Beiersdorfu, które od 9 do 16 IX 1882 r. wniosły na szczyt około 16 000 cegieł. W zimie prace przerwano, a w celu ochrony materiału budowlanego przed kradzieżą wybudowano na szczycie prymitywny schron i zatrudniono jako stróża pana Tätze, który pochodził z przysiółka Beiersdorfu o nazwie Zwenke. Był on pierwszym mieszkańcem na Bielebohu. Otwarcie wieży i schroniska nastąpiło 6 V 1883 r. W ciągu pierwszego miesiąca odwiedziło szczyt 1500 osób. Dobudówki wykonano w latach 1909-1914. W 1913 r. doprowadzono prąd elektryczny. W 1914 r. wykonano wodociąg.

     2 czerwca 1910 w wieżę trafił piorun i mocno ją zniszczył. Wieże odbudowano w zmienionej formie i podwyższono o 3 m do 15 m. 25 IX 1910 r. otwarto krytą platformę widokową. Później „Bieleboh-Verein” rozwiązał się przekazując wieżę wsi Beiersdorf. Od 1932 r. na Bielebohu odbywają się koncerty w Zielone Święta. W 1934 r. zbudowano drogę dojazdową i parking. W czasach hitlerowskich zmieniono słowiańską nazwę Bieleboh na Huhberg. Z okazji 100- lecia wieży w dniu 6 V 1983 r. odsłonięto tablicę pamiątkową z napisem „100 Jahre Bieleboh” (100 lat Bieleboh) ufundowaną przez Kulturbund-Ortsgruppe Beiersdorf (Związek Kulturalny-sekcja Beiersdorf).

Marcin Dziedzic
Źródło: Ernst Siegel, Unsere Oberlausitzer Berge. Ein Wanderführer, Bautzen 1991, s. 128-131.

 

  • Dodaj link do:
  • facebook.com
 

Komentarze

Komentarz
Facebook