Mapy, przewodniki
Wyszukiwarka
Kalendarz imprez
Subskrypcja

Nowe wydawnictwa
  • 2018-11-20 09:19

    Powiat wołowski przypomina sezam. Największe w świecie opactwo (po)cysterskie w Lubiążu, największy głaz narzutowy na Dolnym Śląsku w lesie koło Jodłowic, pierwszy park romantyczny na Dolnym Śląsku założony w Brzegu Dolnym, jedyny na Dolnym Śląsku wiatrak jeżdżący na rolkach po szynie zachowany w Lubiążu, unikatowy strop przypominający kwietny kobierzec w kościele w Krzydlinie Wielkiej, pierwsza w świecie cukrownia buraczana w Konarach i zadziwiający obiekt w Białkowie

  • 2018-11-04 07:32

     "Miasta Dolnego Śląska na fotografii lotniczej” – ten wybór fotografii ponad 50. miast dolnośląskich, wykonanych przez Stanisława Klimka, zestawiony został z fotografiami lotniczymi sprzed II wojny światowej ze zbiorów Instytutu Herdera w Marburgu (współwydawcy albumu). Książka, mamy nadzieję, będzie sporą atrakcją...

  • 2018-10-24 08:03

    Historię wsi leżących nad rzeką Desną w Jesionikach przedstawia nowa publikacja wydawnictwa Veduta, zatytułowana „Podesní na Šumpersku”. Jest to zbiór starych pocztówek i fotografii z kolekcji historyka Zdeňka Doubravskiego oraz kolekcjonera Petra Možnego

  • 2018-10-22 22:50

    Mapa turystyczna dwustronna w skali 1:60000 obejmująca swym zasięgiem obszar Sudetów Wschodnich Na mapie znalazły się takie miejscowości jak Kłodzko, Międzylesie, Krnov, Jesenik, Prudnik, Głuchołazy, Otmuchów, Paczków, Bruntal. Na mapie zaznaczono m.in. kościoły, zabytki, obiekty sportowe, atrakcje turystyczne, wyciągi narciarskie . Podano aktualne przebiegi szlaków pieszych i rowerowych i narciarskich

  • 2018-10-09 07:32

    Dość długo nie mieliśmy przewodnika po Rudawach Janowickich, wreszcie jest... Co prawda daleko mu do porządnego opracowania, które mogłoby zadowolić krajoznawców, ale dla turystów, którzy nie potrzebują szczegółowego opisu historycznego i krajoznawczego, powinien w zupełności wystarczyć. Wydawnictwo Plan wydało ilustrowany przewodnik turystyczny po Rudawach Janowickich z krótkim opisem miejscowości i najważniejszych atrakcji

Wizyt:
Dzisiaj: 1649Wszystkich: 3026650

Rennerova bouda – historia z kryminalnym wątkiem

Fot. Waldemar Brygier / NaszeSudetyFot. Waldemar Brygier / NaszeSudetyFot. Waldemar Brygier / NaszeSudety
Fot. Waldemar Brygier / NaszeSudety
Fot. Waldemar Brygier / NaszeSudety
Fot. Waldemar Brygier / NaszeSudety

     Rennerova bouda (Rennerovka) została zbudowana w 1797 roku jako letnie schronienie dla wypasanego na okolicznych łąkach bydła. Jej budowie, dokonanej przez braci Ignaza i Augustina ze Špindlerovego Mlýna, przeciwni byli właściciele pobliskiej Lučnej boudy, będący zresztą krewnymi obu braci, ale ich protesty na niewiele się zdały. Niemniej jednak sytuacja wyglądała groźnie, bo przeciwnicy braci rozpętali swoistą wojnę, w czasie której, jak wspominają kroniki, dwa razy zniszczyli drewno zwiezione na budowę, a jednego z Rennerów, pilnującego w nocy budowy,  wrzucili do dołu z niegaszonym wapnem. Chcieli jeszcze zrzucić na niego potężny kamień, ale głaz wymknął im się z rąk i spadł na nogę jednego z napastników. Ten wrzeszcząc w niebogłosy, odwrócił uwagę innych, którzy pospieszyli mu na pomoc, a w tym czasie Renner zdołał wydostać się z dołu i zbiegł do chaty w dolinie Białej Łaby, gdzie szybka kąpiel w zimnej wodzie uchroniła go przed poparzeniami. Wojna skończyła się interwencją władz, które zabrały część łąk użytkowanych przez gospodarzy z Lučnej boudy i przekazała je w użytkowanie braciom Rennerom.


Rennerova bouda na starej pocztówce, źródło: commons.wikimedia.com
 

     Podobnie, jak to miało miejsce w przypadku wielu innych bud, także Rennerovka została w końcu przystosowana do obsługi ruchu turystycznego. Stało się to już za nowych właścicieli, od 1832 roku rodziny Buchbergerów ze Svatego Petra, którzy najpierw przebudowali izbę mieszkalną na miejsce z wyszynkiem, później znajdujące się wyżej pomieszczenia na pokoje gościnne, a w końcu dobudowali przeszkloną werandę. Pod koniec XIX wieku Rennerova bouda latem skutecznie konkurowała z niedaleką Lučną boudą, oferując turystom dobre wyżywienie, a ponadto wino i piwo (zimą można było z niej korzystać dopiero od 1900 roku). Później było jednak gorzej, potężna Lučna bouda przyciągała coraz więcej turystów, oferując usługi na coraz wyższym poziomie. W 1906 roku zmarł na tyfus 46-letni wówczas właściciel Rennerovej boudy, pozostawiając żonę z trzema córkami, które wkrótce sprzedały budę rodzinie Bönschów z Lučnej boudy, czym definitywnie zakończona została walka o turystów.

     Rodzinne związki pierwszych właścicieli Rennerovki z gospodarzami na Lučnej boudzie symbolicznie przypieczętowane zostały w losie obu schronisk 2 października 1938 roku –spłonęła wtedy zarówno Lučna bouda, jak i Rennerova bouda. Jeszcze w okresie II wojny światowej chciano odbudować Rennerovkę, przygotowano nawet stan surowy budynku, ale odbudowy nigdy nie dokończono, a po wojnie, w 1950 roku, zburzono pozostałe po pożarze mury. W pobliżu Rennerovej boudy miał stanąć w latach 30. XX wieku jeden z większych bunkrów (dwupiętrowy), tworzących słynną czechosłowacką „betonową granicę”. Zdążono wykopać tylko dół pod fundament, widoczny zresztą do dnia dzisiejszego.

Waldemar Brygier – NaszeSudety

 


Zobacz także:
przewodnik „Karkonosze polskie i czeskie” w Sudeckiej Księgarni Wysyłkowej 
opis Karkonoszy w NaszeSudety.pl 


  • Dodaj link do:
  • facebook.com
 

Komentarze

Komentarz
Facebook