Mapy, przewodniki
Wyszukiwarka
Kalendarz imprez
Subskrypcja

Nowe wydawnictwa
  • 2022-11-18 11:42

    Źródła i literatura dotyczące pionierów narciarstwa w Karkonoszach i Górach Izerskich do początków XX stulecia są skromne. Najważniejszy zbiór ze Szklarskiej Poręby - wiodącego wówczas ośrodka sportów zimowych – gminne archiwum, zaginął wiosną 1945 r. Podstawowe informacje dotyczące pionierskich lat białego szaleństwa znajdują się na szczęście w przyczynkarskich opisach dokonań karkonoskich narciarzy z przełomu wieków XIX i XX, notatkach prasowych oraz na marginesach monografii

  • 2022-11-15 12:29

    Zbiór opowiadań jest przyczynkiem nie tylko do historii Przesieki i Karkonoszy, będzie też znakomitym źródłem wiedzy dla miłośników tego regionu. Pisanie Mariusza pewnie wejdzie do kanonu modnej ostatnio „literatury górskiej”. Tym bardziej, że autor pokazuje góry nie od strony zdobywcy, tylko „zwykłego zjadacza chleba”, który swoje życiowe losy związał na zawsze z Karkonoszami. Przez to pisanie przebija coś, co Zbigniew Piotrowicz nazwał sudeckością

  • 2022-07-07 12:37

    Miłośnicy Sudetów nie mogą narzekać na brak dobrych map, tak potrzebnych do wędrówek po górach. Co rusz pojawiają się na rynku wydawniczym kolejne wydania, co pozwala nam mieć nadzieję, że dostajemy poprawione i aktualizowane na bieżąco mapy. Co jakiś czas pojawiają się w ofercie poszczególnych wydawnictw także całkiem nowe opracowania. Z taką sytuacją mamy właśnie do czynienia z krakowskim wydawnictwem Compass

  • 2022-06-30 10:33

    Każdy Polak słyszał o Nysie Łużyckiej, rzece wyznaczającej zachodnią granicę naszego kraju, ale mało kto zastanawia się, skąd ten przymiotnik „łużycka” w jej nazwie. W powszechnym przekonaniu z Niemcami sąsiaduje na tym odcinku Dolny Śląsk. Nic bardziej mylnego! Po obu stronach granicy na Nysie leżą Łużyce — prastara kraina, przed z górą tysiącleciem zasiedlona przez czwarty, obok Polaków, Czechów i Słowaków, naród zachodniosłowiański — Serbów Łużyckich

  • 2022-01-19 22:46

    Skąd wzięła się nazwa Karpacz? Czy w Karkonoszach znajdziemy nazwy "tatrzańskie"? Kogo nazywa się „pierwszą damą karkonoskich opowieści”? Kto ma więcej Karkonoszy? My czy Czesi? Gdzie w Karkonoszach miała staną olbrzymia pieczarka? To tylko niektóre z zagadek, jakie znalazły się w najnowszej książce Waldemara Brygiera i Anny Zygmy, zatytułowanej "555 zagadek o Karkonoszach". Aby poznać wszystkie tematy (zagadki) poruszone w książce, trzeba zatem przeczytać ich jeszcze 550!

Które z n/w pasm jest Twoim ulubionym?
Sonda
Wizyt:
Dzisiaj: 79Wszystkich: 12933401

Jańska Góra

źródło: fotopolska.euźródło: fotopolska.eu
źródło: fotopolska.eu
źródło: fotopolska.eu
kota: 253 m
fundator: F. Schröter-Wättrisch
konstrukcja: kamienna
wysokość:  
otwarta: 18 października 1869 r.
zniszczona: istnieje

 

    Pierwszą wieżę Bismarcka wzniósł na ziemi zamieszkałej niegdyś przez Niemców właściciel majątku ziemskiego w Wättrisch (dzisiaj wieś Sokolniki), major w stanie spoczynku Friedrich Schröter (1820-1888). Wieża ta wybudowana została na Jańskiej Górze (253 m) koło Janówka (gmina Jordanów Śląski) na Dolnym Śląsku.

     Ta neogotycka budowla o średnicy około 4 m otoczona była pierwotnie przez okrągły drewniany pawilon o promieniu 5,20 m (patrz widokówka z ok. 1900 r.). Do budowy wieży posłużył miejscowy serpentynit, oraz piaskowiec, granit i cegły. Całkowita wysokość wieży wynosi 22,5 lub 25m. Koszt wieży wyniósł 18.000 marek. Wieża podzielona została na sześć kondygnacji. Dolna część (piwnica i parter) posiada osobne wejście. Parter wieży służył za izbę pamięci Bismarcka.

     Na zewnątrz wieży znajdują się schody, które prowadzą do górnego wejścia. Stąd kamiennymi schodami można wejść na wyższe kondygnacje. Na ostatniej kondygnacji (wartowni), znajdowały się kiedyś metalowe schody, prowadzące na platformę widokową otoczoną krużgankiem .

     Nad górnym wejściem do wieży znajdowała się tablica z pozłacaną inskrypcją

EHREN BISMARCK
KU CZCI BISMARCKA)

a pod nią rok zakończenia budowy "1869". Dwie marmurowe tablice znajdowały się w wartowni. Przymocowane były do ściany, na których widniały inskrypcje:

ZUR ERINNERUNG AN DIE RUHMES- UND SEGENREICHEN JAHRE 1864 UND 1866
NA PAMIĄTKĘ CHWALEBNYM I BŁOGOSŁAWIONYM LATOM 1864 I 1866)

oraz

DEM ANDENKEN AN DEUTSCHLANDS RUHMREICHES SIEGES-UND EINIGUNGSJAHR 1870 WEIHT DIESEN STEIN DER BAUHERR
(NA PAMIĄTKĘ CHWALEBNEGO ROKU ZWYCIĘSTWA I ZJEDNOCZENIA NIEMIEC 1870. KAMIEŃ TEN  POŚWIĘCA INWESTOR)

     Uroczystego otwarcia wieży dokonano 18.10.1869 r. Od roku 1870 w każdą sobotę i niedzielę wieża wraz z otaczającym ją parkiem dostępna była dla zwiedzających. Klucze do wieży można było wypożyczyć od służącego właściciela majątku. W wieży prowadzona była działalność gastronomiczna i rozrywkowa.

     Sieglinde Seele i Günter Kloss, autorzy książki "Wieże i kolumny Bismarcka", wyd. Michael Imhof, Petersberg 1997, zastali tę wieżę w stanie wymagającym renowacji. Brakowało pawilonu oraz jakiejkolwiek informacji wskazującej, ze jest to wieża Bismarcka. Kamiennymi schodami (42 stopnie) można było dostać się na galerię z krużgankiem. Następne 22 stopnie prowadziły na piętro z oknami o kształcie ostrołuku. Brakowało ostatniej części schodów (metalowych), prowadzących do platformy widokowej.

     W czasie drugiej wojny światowej w wieżę trafiły dwa pociski, które uszkodziły ją w znacznym stopniu. Od roku 2003 wieża jest prawnie chroniona ze względu na swe walory historyczne (pierwsza wieża w swej kategorii), estetyczne, architektoniczne, oraz atrakcyjne położenie na malowniczym punkcie wysokościowym. Na szczyt wzniesienia (Jańska Góra, 253 m) najdogodniej dość polną drogą od strony wsi Piotrówek.

Opracowanie: Joerg Bielefeld/Marek Mosoń, www.bismarcktuerme.de
  • Dodaj link do:
  • facebook.com
 

Komentarze

Komentarz
Facebook